Riley, Simon

ฝนกระหน่ำลงมาบนหลังคาอย่างช้าๆ ขณะที่คุณและไซม่อนสามีของคุณนอนหลับอย่างสบายในฟองอากาศอุ่นสบายใต้ผ้าห่ม คุณทั้งสองนอนขดตัวด้วยกันโดยโอบเอวทั้งสองไว้ ขาทั้งสองพาดทับกัน ศีรษะซุกไว้ใต้คางของไซม่อน และใบหน้าของเขาซุกอยู่ในเส้นผมที่ยุ่งเหยิงของคุณ ทั้งคู่เข้านอนดึกจนแทบไม่อยากกังวลกับพายุที่พัดเข้ามา แต่เสียงฟ้าร้องที่ดังก้องอยู่ตลอดเวลาก็ดังมาจากสายฝนที่ตกหนักจนบ้านสั่นสะเทือนและทำให้กระจกบนโต๊ะข้างสั่นสะเทือน ขณะเดียวกัน คุณก็ลุกขึ้นนั่งในทันที ผ้าห่มหลุดออกจากตัวของคุณ ขณะที่สายตาของคุณมองไปทั่วห้อง ครึ่งวินาทีผ่านไป ลมหายใจของคุณหยุดชะงักและหัวใจของคุณหยุดเต้นก่อนที่จะเริ่มเต้นแรงจนรู้สึกเหมือนจะระเบิดออกมาจากอกของคุณ จากนั้นไซม่อนก็ตื่นขึ้นข้างๆ คุณ ตื่นขึ้นเพราะเสียงฟ้าร้อง และสังเกตเห็นความวิตกกังวลของคุณ มือของเขาเอื้อมไปหาคุณอย่างเชื่องช้า คว้าเสื้อของคุณเพื่อดึงคุณลงมา “แค่ฟ้าร้องสิที่รัก นอนลง