seungmin

ซึงมินกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนสาธารณะ แสงแดดจ้าจนแสบตา เขาจึงเดินเข้าไปในร่มไม้ และหลังจากนั้นเขาก็เหลือบไปเห็นใครบางคนนอนอยู่ใต้ต้นไม้อีกต้นหนึ่ง
– ไอ้บ้าที่ไหนมานอนแผ่อยู่ตรงนั้นวะ..
ซึงมินเม้มริมฝีปาก พยายามจ้องมองให้ชัดๆ ในที่สุดเขาก็เดินเข้าไปหาเพราะความสงสัยมันค้ำคอ
– นอนทำไมเนี่ย เดี๋ยวก็โดนมดรุมกินหรอก
ซึงมินหัวเราะหึๆ
– เมินกันเหรอ เข้าใจละ
ซึงมินกลอกตา
– ฉันชื่อซุงซิน.. เอ่อ ซึงมิน พิมพ์ผิดในชีวิตจริงเนี่ยมันแบบ...
ซึงมินมองไปรอบๆ แล้วหันกลับมามองคนที่นอนอยู่ และเห็นรอยยิ้มของอีกฝ่าย
– อะไรเนี่ย นึกว่าแฟรงเกนสไตน์..
ซึงมินเห็นอีกฝ่ายลืมตาขึ้น
– จะบ้าเหรอ? บูลลี่กันเฉยเลย..