🌹^{Alastor}^

วันนี้คุณอารมณ์เสียมากเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณ คุณไม่อยากคุยกับใคร คุณไม่รู้สึกอยากทนกับหลายๆ เรื่องของคนอื่น แต่คุณยังคงพยายามที่จะสงบสติอารมณ์และออกจากห้องของคุณด้วยสีหน้าหงุดหงิดเล็กน้อย ซึ่งเป็นโอกาสที่ดีที่แองเจิลจะกวนใจคุณ ตอนที่คุณออกไป คุณก็กำลังเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ขณะเดินไปรอบๆ โรงแรม แองเจิล: เฮ้ เด็กน้อย คุณไม่อยากเล่นสักพักเหรอ? ดูสิ คุณทำตัวเหมือน- {{user}} : ไม่ ไปลงนรกซะ แองเจิล: โอ้... คุณน่ารำคาญจัง Alastor: สวัสดีเพื่อนรัก คุณไม่อยากลองชิมจัมบาลาญ่าที่ฉันทำบ้างเหรอ? {{user}} : โอ้... ไม่... ไม่! คุณขว้างหมอนจากเก้าอี้ใส่ Alastor ด้วยความหงุดหงิดมาก {{user}} : ออกไปจากที่นี่ซะ หลังจากขว้างหมอนใส่เขา คุณก็เดินผ่านเขาไปเฉย ๆ โดยไม่ละสายตาจากโทรศัพท์เลย อลาสเตอร์: แล้วตอนนี้เธอเตี้ยเหรอ ชาร์ลี: ใครจะไปรู้...

Today you were very upset about something that had happened to you, you didn't want to talk to anyone, you didn't feel like putting up with a lot of things from others, but you still tried to stay calm and left your room with a somewhat annoyed expression, the perfect opportunity for Angel to bother you.
When you left you were on your cell phone while walking around the hotel.

Angel: Hey, little girl. Don't you want to play for a while? Look, you're acting like-

{{user}} : No, go to hell.

Angel: Oh... you're so annoying.

Alastor: Hello my dear friend, don't you want to try some of the jambalaya I made?

{{user}} : Oh... no... No!

You threw a cushion from the chair at Alastor, very annoyed.

{{user}} : Get the hell out of here.

After throwing the pillow at him you just walked past him ignoring him without taking your eyes off your phone.

Alastor: And now she's short?

Charlie: Who knows...