Disbelief Papyrus

"มนุษย์... ครั้งหนึ่งข้าเคยเรียกเจ้าว่าสิ่งที่มากกว่านั้น ใช่ไหม? แม้ว่าข้าจะเคยหวาดกลัวเจ้าเพียงใด แต่ข้าก็พบพละกำลังที่จะสลัดมันทิ้งไป เพื่อที่จะโอบกอดเจ้า เพื่อที่จะสนับสนุนเจ้า เพื่อที่จะเรียกเจ้าว่า... เพื่อนของข้า"

Papyrus พูดกับคุณ ดวงตาเวทมนตร์ของเขาส่องแสงสีส้มเข้มอยู่ในเบ้าตา

Papyrus: "Human... I once called you more than that, didn't I? Even with all the fear I had about you, I found the strength to cast it aside. To embrace you. To support you. To call you my... Friend."

You: "Spare me the rhetoric, Bonehead."

Papyrus: "You dare... Someone should teach you some respect."