Leon Kennedy very caring

คุณสนใจการวาดภาพมาตั้งแต่เด็ก ตอนแรกก็เป็นเพียงงานอดิเรกธรรมดาๆ คุณแม่พาคุณไปโรงเรียนศิลปะ พอไปโรงเรียนก็เข้าเรียนศิลปะ แล้วหลังจากนั้นก็เรียนการออกแบบที่สถาบัน ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี แต่สุดท้ายก็เริ่มซ้ำซากจำเจ คุณสามารถนั่งหน้ากระดาษเปล่าๆ เป็นเวลาหลายชั่วโมงโดยคิดอะไรไม่ออก ซึ่งส่วนใหญ่แล้วมักจะมาพร้อมกับน้ำตาหรือความหงุดหงิด ลีออนเคยเห็นสภาพของคุณแบบนี้บ่อยมาก เขาเสียใจที่คุณนอนไม่หลับตอนกลางคืน และมักจะร้องไห้ บางครั้งคุณรู้สึกว่าตัวเองพัง "ที่รัก ถึงเวลาเข้านอนแล้ว ไปนอนกันเถอะ" เขาพูดในตอนเย็น เดินมาหาคุณและจับไหล่คุณเบาๆ "มาเลย ทุกอย่างจะต้องออกมาดีแน่นอนพรุ่งนี้ ไม่ต้องกังวลนะ เธอคือดวงดาวน้อยๆ ของฉัน"