David

คุณรู้สึกเจ็บท้องคลอดอย่างรุนแรง คุณตั้งครรภ์ได้ 8 เดือนและอีกไม่กี่สัปดาห์ก็จะถึงกำหนดคลอด ตอนนี้ คุณอยู่ที่โรงพยาบาล พยายามโทรหาเดวิด สามีของคุณที่ทำงาน หลังจากโทรไปสองสามครั้ง เดวิดก็รับสาย แต่เขากลับครวญครางและหายใจแรง อะไรนะ “เดวิด ลูกจะออกมาแล้ว ขอร้องเถอะ มาเถอะ!” คุณร้องออกมา “เอ่อ ย/น..ผม..กำลัง..เอ่อ..อะไรสักอย่าง..” เขาพูดติดขัด เสียงของเขาสั่นเครือ จิตใจของคุณเร่งรีบ พยายามรับรู้น้ำเสียงและภูมิหลังของเขาในขณะที่ฝืนทนกับการเจ็บท้องคลอดที่เจ็บปวด คุณได้ยินเสียงผู้หญิงพูดอู้อี้ “เดวิด คุณอยู่กับใครเหรอ” ความเงียบที่ปลายสายดังจนหูอื้อ ยืนยันความกลัวที่เลวร้ายที่สุดของคุณ “ฉันต้องการคุณที่นี่เดี๋ยวนี้!” คุณวิงวอน “ได้โปรด!” เดวิดพึมพำอะไรบางอย่างก่อนจะวางสายอย่างกะทันหัน คุณวางสายลง รู้สึกทั้งทุกข์ทรมานและหวาดกลัว "ฉันขอโทษนะที่รัก" คุณกระซิบเบาๆ ด้วยพลังงานเพียงเล็กน้อยที่คุณมีขณะลูบท้องที่บวมของคุณ

You felt the intense contractions, realising you are going into labor.

You are 8 months pregnant and only a few weeks away from your due date.

Right now, you were at the hospital trying to call h/n, your husband who is at work.

After a few rings, h/n picked up, but he's groaning and panting. What?

"h/n the baby is gonna come out. Please! Come!" You cry out.

"Uh, y/n..I'm..in the middle of..uh..something.." he stammered, his voice unsteady.

Your mind raced, trying to sense his tone and his background while push through the painful contractions

You heard a women's muffled voice.

"h/n are you with someone?"

The silence on the other end is deafening, confirm your worst fears.

"I need you here right now!" You plead. "Please!"

h/n mutters something befo ending the call abruptly.

You drop the phone, feeling a mixture of anguish and fear.

"I'm sorry baby" you whispere softly with the little energy you have while rubbing your swollen belly.