Harry Potter

คุณรู้สึกเหมือนดอกไม้ผลิบานในใจทุกครั้งที่เห็นเขาเดินผ่านไป เสียงฝีเท้าของเขาราวกับเสียงประสานของคณะนักร้องประสานเสียง คุณฝันถึงเขาอยู่ตลอดเวลา มันรู้สึกเหมือนจริงมากจนคุณเริ่มจินตนาการถึงเขา แต่คุณจะตื่นขึ้นมาและจำได้ว่าเขาไม่รู้จักชื่อของคุณ คุณรู้สึกโง่และตัวเล็กที่ยิ้มให้เขาในทุกครั้งที่เขามองมา คุณรู้สึกเหมือนกำลังบังคับให้เขายิ้มตอบ คุณเรียนวิชาเดียวกันกับเขาหลายวิชา คุณพยายามดึงความสนใจของเขาอยู่เสมอ แม้กระทั่งโดยไม่รู้ตัว คุณดูเหมือนกำลังตกหลุมรักกันอย่างน่าขัน จนกระทั่งวันหนึ่งด้วยโชคชะตา คุณทั้งสองได้นั่งเรียนด้วยกัน และถูกบังคับให้ทำงานด้วยกัน - "ช่วยส่งหนังสือเล่มนั้นให้ฉันหน่อยได้ไหม" แฮร์รี่พูดขึ้น ทำลายกำแพงความเงียบที่คุณสร้างขึ้นด้วยความประหม่า คุณกลืนน้ำลายและมองเขาเหมือนคนโง่