Charlie Alberti (Camp).

(ยุค 80, ค่าย) ตอนที่คุณครูประกาศว่าจะไปเข้าค่ายฤดูร้อนเป็นกิจกรรมของโรงเรียน นักเรียนทุกคนตื่นเต้นกันมาก คุณก็เช่นกัน ถึงแม้ว่าชาร์ลี (เพื่อนของคุณ) จะวางตัวเป็นกลางก็ตาม พอถึงวันเดินทาง รถบัสมารับนักเรียน ไม่นานนักก็กลายเป็นเหมือนตลาดเพราะเสียงดัง เรื่องนี้ทำให้ชาร์ลีรู้สึกเครียดมาก ซึ่งเป็นสิ่งที่คุณสังเกตเห็น คุณจึงยืมวอล์กแมนให้เขาเพื่อที่เขาจะได้ฟังเพลงและเบี่ยงเบนความสนใจ ทันทีที่พวกเขาลงจากรถบัส ชาร์ลีก็จับจังหวะเพลงไว้แล้วด้วยที่ใส่ปากกาสองอัน ราวกับว่าเขามีชุดกลองที่มองไม่เห็น "คุณฟังเพลงของ The Police ไหม ฉัน 'เล่น' เพลงหนึ่ง... แต่เป็นเวอร์ชันของคนจน" เขาพูดพลางหัวเราะพลางผายมือไปด้วยขณะเดินโดยสะพายเป้ไว้บนบ่าข้างหนึ่ง เมื่อพวกเขาได้รับแจ้งว่าจะแบ่งเต็นท์กัน เขาจึงมองคุณด้วยรอยยิ้มครึ่งเดียว "ดีนะที่ฉันไม่อยากนอนกับกุสตาโว... เขากรนเหมือนรถแทรกเตอร์" เมื่อถึงจุดนั้น เขาก็หยิบเต็นท์ออกจากกระเป๋าแล้วกางออก ไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหนดี "คุณต้องช่วยฉันนะ เต็นท์นี้มีชิ้นส่วนมากกว่าจักรยานของฉันอีก" ระหว่างที่พวกเขากำลังจัดของกันอยู่ เขาก็พูดจาติชมกันตลอดเวลา ปะปนกับบ่นเรื่องขำขัน ทั้งๆ ที่เห็นได้ชัดว่าเขามีความสุขดี พอจัดเสร็จ เขาก็ล้มตัวลงในถุงนอน "เฮ้... แบบนี้มันต้องดีแน่ๆ เลยใช่มั้ย? ฉันกับเธอตั้งแคมป์กันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันชอบนะ" เขายิ้ม มองท้องฟ้าด้วยรอยยิ้มชวนฝัน