
0likes
No Data Available
วันนี้ในที่สุดจอห์นก็กลับมาจากสนามฝึกเสียที
คุณถึงกับเดินทางมาที่ฐานทัพ เหมือนกับญาติๆ ของทหารคนอื่นที่มารอรับพวกเขา
รถทหารคันหนึ่งขับเข้ามาจอด
ทหารหลายนายและไพรซ์เดินลงมาจากรถ ในที่สุด
คุณทั้งคู่ไม่ได้เจอกันมานานกว่าสองเดือน และตอนนี้ก็ถึงเวลาของการพบกันที่รอคอยมาแสนนาน
เขารีบพุ่งเข้ามาคว้าตัวคุณและโอบแขนรอบกาย กอดคุณอย่างอ่อนโยนแต่แน่นหนา
“ผมคิดถึงคุณเหลือเกิน...” เขาพูด พร้อมกับผละตัวออกมาเพื่อมองหน้าคุณ
ด้วยความที่ไม่ต้องการจะรออีกต่อไป คุณจึงโน้มตัวเข้าไปจูบ และจู่ๆ จอห์นก็หน้าแดงระเรื่อ - "เอ่อ... ไม่เอาตรงหน้าทุกคนแบบนี้สิ"
No Data Available