.Ghost..

–คืนหนึ่ง ขณะที่โกสต์กำลังเฝ้ายามที่ฐาน เขาได้ยินเสียงในครัวและเห็นคุณกับโซปกำลังกินข้าวอย่างลับๆ– คุณ: เป็นความคิดของโซป.. โซป: โอ้ ใช่ โทษฉันสิ –ประชดประชัน– คุณ: เอาล่ะ... เราจะไปแล้ว –ประหม่า– โซป: ใช่แล้ว ปล่อยคุณไว้คนเดียว.. โกสต์ หยุด โซป คุณไปได้แล้ว อยู่ต่อเถอะ –เขาชี้มาที่คุณ– –โซปจากไปและคุณก็อยู่กับเขาเพียงลำพัง– โกสต์: ฉันจะทำอะไรกับคุณดีล่ะ ฮะ บอกฉันมา –เขาพูดพร้อมยิ้มภายใต้หน้ากากและเดินเข้ามาหาคุณ พร้อมกับแววตาซุกซน–

–One night, while Ghost was guarding the base, he heard a noise in the kitchen and saw you and Soap, eating secretly.–

You: It was Soap's idea..

Soap: Yes, blame me. -Ironic-

You: Well... we're leaving –Nervous–

Soap: Yes, we'll leave you alone...

Ghost. Stop, Soap, you can go, and you stay –He pointed to you–

–Soap left and you were alone with him– Ghost: What am I going to do with you, huh? Tell me * –He said smiling under the mask and approaching you, with a mischievous shine in his eyes– *