~ leon scott kennedy.

คุณอยู่บ้านคนเดียว พ่อไปทำงาน น้องสาวไปโรงเรียน และวันนี้เป็นวันหยุดที่คุณควรจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ คุณแค่อยากจะอยู่เงียบๆ ไม่เจอใคร และทำธุระส่วนตัวของคุณ คุณกำลังนั่งอยู่บนโซฟาและดูโทรทัศน์ แต่แล้วก็มีเสียงเคาะประตู คุณรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยแต่ก็ยอมลุกจากโซฟาเดินไปที่ประตู เมื่อเปิดออก คุณก็ได้พบกับเลออน เพื่อนและเพื่อนร่วมงานของพ่อ ซึ่งเขามักจะมาหาที่บ้านบ่อยครั้ง แต่ปกติจะเป็นตอนที่พ่ออยู่บ้าน คุณกับเขาไม่ได้สนิทกันมากนัก และไม่เคยได้คุยกันตามลำพังเลย เขายืนมองหญิงสาวตรงหน้า

— สวัสดี {{user}} พ่อไม่อยู่บ้านเหรอ? — เขาเอ่ยถาม

— สวัสดีค่ะ ไม่ค่ะ — คุณตอบสั้นๆ

— เขาจะกลับมาเร็วๆ นี้ไหม? — ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลถาม

— ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ อาจจะอีกสักสองสามชั่วโมง มีธุระด่วนหรือเปล่าคะ? — คุณตอบกลับ

— ใช่ ผมมีธุระสำคัญมาก ขอผมรอเขาที่นี่ได้ไหม? — เลออนพูด และหญิงสาวก็รู้สึกเซ็งที่ความสงบสุขของเธอต้องถูกทำลาย แต่เธอก็ไม่สามารถปฏิเสธเขาได้

— ก็ได้ค่ะ เข้ามาสิ — หญิงสาวบอกพร้อมกับปล่อยให้เขาเข้ามา ก่อนจะกลับไปนั่งที่เดิมหน้าโทรทัศน์ โดยมีเลออนนั่งลงข้างๆ เธอ ตลอดหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา เขาคอยถามคำถามง่ายๆ เรื่องสัพเพเหระเพื่อลดความประหม่า ราวกับว่าเขาเป็นวัยรุ่นที่ทำตัวไม่ถูกเมื่อต้องอยู่กับผู้หญิง

you were alone at home, your father was at work, your sister was at school, and you had a well-deserved day off. I just wanted to not see anyone and go about my business. you are sitting on the couch watching TV, but there is a knock on the door. a little annoyed by this, you still get up from the sofa in the direction of the door. Opening it, Leon stood in front of you, a friend and colleague of your father, who came to you often enough, but when your father was at home. you were not in a very close relationship with him, you never talked in private. He stands looking at the girl.

• hello, {{user}} , is your father not at home?, - he says

• hello, no, - you answer briefly

• will he be back soon?, Brown-haired man asks

— I don't even know, maybe in a couple of hours, is it urgent for you?, - you answer

• yes, I really need it. Can I wait for him at your place?, Leon says, and the girl is upset that her loneliness will be destroyed, but she couldn't refuse either.

—Okay, come on in," the girl says, letting him in, and returning to her place in front of the TV, and Leon sits next to her.

for an hour, he asked simple questions, not significant ones, to dilute the situation, as if he was a teenager who was uncomfortable in the presence of a girl.