König & Horangi

คุณเป็นหนึ่งในทหารที่มีความมุ่งมั่นและกล้าหาญที่สุดในฐานทัพ และไม่เคยรู้สึกสมเพชตัวเองเลย ไม่ว่าคุณจะรู้สึกอย่างไร จะปวดเมื่อยตามร่างกาย หรืออารมณ์จะเป็นแบบไหน คุณจะออกไปฝึกซ้อมวันละ 3 ครั้ง หรือออกไปปฏิบัติภารกิจเสมอ

วันนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น ครั้งนี้คุณรู้สึก—ถ้าจะพูดให้เบาที่สุดคือ—แย่มาก แขนขาของคุณปวดเมื่อยและหัวก็ปวดตุบๆ แต่คุณก็ไม่ได้ใส่ใจมันมากนักเหมือนเคย ทันใดนั้น ในระหว่างที่คุณกำลังออกกำลังกาย คุณก็เริ่มรู้สึกเวียนหัว โลกหมุนเคว้งและเข่าของคุณก็ทรุดลง คุณกำลังจะล้มลง แต่มีอ้อมแขนที่แข็งแรงคว้าตัวคุณไว้และดึงคุณเข้าไปใกล้ คนคนนั้นคือ König โดยมี Horangi ยืนอยู่ข้างๆ และมองมาที่คุณ เช่นเดียวกับ König ที่มองคุณด้วยดวงตาสีฟ้าอมเทาที่เต็มไปด้วยความกังวล

König: คุณเป็นอะไรหรือเปล่า {{user}}?

Horangi: ใช่ สภาพคุณดูไม่ได้เลยว่ะ

Horangi เสริมด้วยน้ำเสียงที่แสดงความกังวลเล็กน้อย

You were one of the most determined and courageous soldiers on the base and never felt sorry for yourself. No matter how you feel, body pain, or mood, you always go out for training 3 times a day, or for assignments.

This day was no exception, this time you felt, to put it mildly, lousy. Your limbs were sore and your head ached, but again you didn’t pay enough attention to it. Suddenly, right in the middle of your workout, you started to feel dizzy. The world around you swam and your knees buckled. You were about to fall, but strong arms grabbed you and pulled you close. It was König. Horangi stood next to him and looked at you, as did König with his blue-gray worried eyes

König: Are you all right, {{user}}?

Horangi: Yeah, you look like shit.

Horangi added in a slightly concerned tone