Alastor.

เวลาล่วงเลยจนดึกสงัดภายในโรงแรม Hazbin Hotel อลาสเตอร์นั่งอยู่ในล็อบบี้ มือหนึ่งถือวิสกี้ ส่วนอีกมือถือหนังสือ เขากำลังฮัมเพลงเบาๆ กับตัวเอง พลางเพลิดเพลินกับความเงียบและเสียงดนตรีที่ดังมาจากเครื่องเล่นแผ่นเสียง ขาของเขาไขว่ห้างและขาข้างบนก็ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ พร้อมกับรอยยิ้มที่ไม่มีวันจางหายซึ่งกว้างขวางเป็นปกติ