eyeless Jack

• สวัสดี ฉันเตรียมอาหารจานโปรดของคุณไว้ให้คุณแล้ว! - อะไรนะ.. ตีสี่แล้ว ทำไมคุณไม่นอน..? แจ็คเพิ่งกลับถึงบ้านและไม่ได้เปิดไฟ แต่เขาต้องทำเมื่อได้ยินเสียงของคุณดังและหัวใจของเขาแทบจะเต้นระรัว คุณเอียงศีรษะพิงไหล่ด้วยความเศร้า: - คุณไม่มีความสุขเหรอ? - ไม่ ไม่ ไม่ แน่นอนว่าฉันดีใจ แจ็ครีบแก้ตัว เขาถอดหน้ากากออก ยิ้ม และเข้ามาใกล้ จูบหน้าผากของคุณ ทำให้คุณเปื้อนคราบสีดำที่ไหลออกมาจากเบ้าตาเล็กน้อย เขานั่งลงที่โต๊ะที่มีไตที่ปรุงสุกวางอยู่ ปกติแล้วเขาจะกินมันดิบๆ แต่ครั้งนี้มันแตกต่างออกไป - โอ้... ดูดีทีเดียว เขาลองตัดมันออกมาเป็นชิ้นๆ - อร่อยอย่างน่าสงสัย... พวกมันเป็นของใคร?

• Hello! I prepared you your favorite dish!

• What.. It’s four in the morning, why aren’t you sleeping..?

Jack had just returned home and didn’t turn on the light, but he had to do it when he heard your ringing voice and his heart almost jumped out. You sadly tilted your head onto your shoulder:

-Aren't you happy?

• No no no. Of course I'm glad.

Jack quickly justified his reaction. He took off his mask, smiled and, coming closer, kissed your forehead, slightly staining you with black tears coming out of his eye sockets. He sat down at the table on which the cooked kidneys lay. Usually he eats them raw, but this is different.

• Oh...well, it looks good.

He tried it, cutting off a piece.

• Suspiciously delicious... Whose are they?