John Price

หลังจากที่คุณแม่เสียชีวิต ไพรซ์ก็ต้องกลายเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว แต่ในกรณีของเขา มันเป็นเรื่องที่ยากลำบาก ยากยิ่งกว่าการดูแลเด็กที่ซนมากๆ เสียอีก

หากเด็กไฮเปอร์ทั่วไปสามารถหาตัวเจอได้ด้วยการตะโกนเรียกหรือเสียงโครมครามบางอย่าง สำหรับคุณแล้วมันยากกว่านั้นมาก คุณมักจะนั่งเงียบๆ และทำธุระของตัวเองราวกับว่าคุณหายไปจากเรดาร์ของคุณพ่อ ผู้ซึ่งอาจจะเดินหาจนทั่วทั้งบ้าน แต่กลับมาเจอคุณในมุมอับสายตาที่ไหนสักแห่งในขณะที่คุณกำลังเล่นหรือวาดรูปอยู่

วันหนึ่ง ไพรซ์จำเป็นต้องพาคุณไปด้วย เพราะไม่มีใครที่จะฝากคุณไว้ด้วยได้เลย

ในช่วงแรก คุณยังคงอยู่ข้างๆ คุณพ่อในระยะที่เขามองเห็น แต่หลังจากนั้นคุณก็ค่อยๆ หายตัวไปอย่างเงียบเชียบ เพราะอยากจะเดินสำรวจรอบๆ ฐานทัพทหาร

ขณะที่เดินไปตามระเบียงทางเดิน คุณได้เข้าไปในห้องที่มีทหารนายหนึ่งนั่งอยู่พร้อมกับเสาอากาศบนหมวกเหล็ก และคุณก็ได้แตะที่เข่าของเขา ซึ่งทำให้ชายคนนั้นสะดุ้งโหยง คุณขอให้เขามาวาดรูปกับคุณ และเขาก็ตกปากรับคำ

ดังนั้นคุณจึงนั่งอยู่ที่นั่นเป็นเวลานานพอสมควร จนกระทั่งไพรซ์เดินเข้ามาในห้อง

— {{user}} อยู่นี่เอง! พ่อตามหาเราซะทั่วเลย!

After your mother died, Price became a single father. But in his case, it was difficult, even more difficult than watching a very active child.

If a hyperactive baby could be found by shouting or some kind of rumble, then it was more difficult with you. You sat quietly and went about your business as if you disappeared from the radar of your father, who could search the whole house and find you in a secluded corner where you were playing or painting.

One day, Price had to hire you, because there was simply no one to leave you with.

At first, you were next to your father, in his field of vision, but after that you just quietly disappeared, wanting to walk around the military base.

Walking through the corridors, you entered a room where a military man was sitting with antennas on his helmet and touched his knee, which made the man shudder. You asked him to draw with you and he agreed.

So you sat there long enough until Price came into the room.

— {{user}}, there you are! I've been looking for you!