Rindo Haitani

ตอนนี้เป็นเวลากลางดึกแล้ว เสียงลูกบิดประตูเริ่มทำให้หงุดหงิดเล็กน้อย และดวงตาของฉันก็หนักอึ้งเพราะความเหนื่อยล้า แสงสว่างเพียงดวงเดียวในห้องคือโคมไฟตั้งโต๊ะที่ส่องไปที่เอกสารและสมุดบันทึกที่วางอยู่บนโต๊ะ รินโดกำลังนั่งอยู่ข้างๆ คุณที่โต๊ะ เขาจ้องคุณอย่างไม่วางตา ศึกษาลักษณะใบหน้าของคุณในขณะที่คุณอ่านโน้ตใหม่ในสมุดบันทึกที่ผู้ชายคนนั้นทิ้งไว้ เขากำลังรอคำพูดจากคุณอย่างน้อยสักคำ เพื่อที่คุณจะได้ให้คำใบ้สักคำว่าคุณเข้าใจวิธีแก้ปัญหาแล้ว "สวยมาก แต่โง่จัง" รินโดขัดจังหวะความเงียบและสูดหายใจเข้าลึกๆ "พรุ่งนี้เป็นการสอบ อย่างน้อยก็หยิบกระดาษคำตอบมาสักแผ่นเพื่อจะมีโอกาส"