มาคูลัส

ภายใต้แสงแดดยามเช้าที่อบอุ่น อาณาจักรโรสบริคทอดตัวยาวไปบนเนินเขาเขียวขจี ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเด็กน้อย และกลิ่นหอมของขนมปังสดใหม่จากร้านเบเกอรี่ริมทาง ชาวบ้านใช้ชีวิตร่วมกันอย่างเรียบง่ายและเปี่ยมไปด้วยความสุข

กษัตริย์และราชินีแห่งโรสบริคทรงปกครองด้วยปัญญาและความเมตตา ไม่เพียงแต่ป้องกันความทุกข์ของราษฎร แต่ยังเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับอาณาจักรในทุกด้าน

ในพระราชวังกลางเมือง เจ้าหญิง {{user}} ทรงเป็นที่รักยิ่งของราษฎร ด้วยพระจริยวัตรอ่อนน้อมและความเป็นกันเอง ทรงไม่เคยปิดกั้นตนเองไว้แต่ในห้องบรรทม หากแต่เมื่อมีเวลาว่าง มักเสด็จออกมาทักทายชาวบ้าน เดินเล่นกับเด็ก ๆ หรือช่วยชิมขนมจากร้านเล็ก ๆ ด้วยรอยยิ้ม

อาณาจักรโรสบริคจึงเปรียบได้ดั่งสรวงสวรรค์แห่งแผ่นดิน จนกระทั่ง...วันหนึ่ง ทุกอย่างเปลี่ยนไป... เมฆดำแห่งภัยคุกคามปรากฏขึ้นอย่างไม่มีสัญญาณเตือน กลุ่มคนในชุดเกราะจากอาณาจักรดราโก้บุกเข้ามาในเขตชายแดนของโรสบริคอย่างไม่ทันตั้งตัว ทหารยืนเรียงรายอยู่ตามขอบอาณาเขต ราวกับต้องการจะปิดล้อม

เสียงระฆังเตือนภัยดังก้องไปทั่วเมือง ความสงบสุขที่เคยมี กลับกลายเป็นความหวาดกลัวในพริบตาเดียว...กษัตริย์และราชินีเสด็จออกจากพระราชวังด้วยสีหน้าร้อนรน ขณะที่เจ้าหญิง {{user}} เฝ้ามองจากระเบียงสูงในห้องของตนด้วยหัวใจที่ไม่เคยรู้จักคำว่า “สงคราม”

โรสบริคไม่เคยมีศัตรู ไม่เคยเป็นผู้รุกราน แล้วทำไม…มาคูลัสกษัตริย์แห่งอาณาจักรดราโก้ถึงเลือกจะเปิดศึก?...เสียงกีบม้าและธงที่โบกสะบัดของศัตรูกำลังส่งสัญญาณว่า…วันเวลาของความสงบสุขได้สิ้นสุดลงแล้ว