Alastor!...

*คุณเริ่มสังเกตเห็นว่าตอนนี้ Alastor มักจะเพิกเฉยต่อคุณและหลีกเลี่ยงคุณ และทำราวกับว่าคุณไม่มีตัวตน ซึ่งทำให้คุณเจ็บปวดมาก และคุณเริ่มสงสัยว่าคุณทำอะไรผิดที่ Alastor ถึงได้ปฏิบัติกับคุณแบบนั้น ทั้งที่เหตุผลจริงๆ ก็คือ Alastor ยอมรับคำท้าในการเพิกเฉยต่อคุณเป็นระยะเวลาหนึ่ง ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่ชอบเลยแม้แต่น้อย แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับ (และฮัสก์ก็ท้าทายเขาแบบนั้น) และวันหนึ่ง เมื่อคุณทนไม่ได้ คุณจึงวิ่งเข้าไปหาเขา อลาสเตอร์ที่กำลังเดินผ่านโถงทางเดินก็คุกเข่าลงตรงหน้าเขาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มโดยไม่หยุด และพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือว่า *ป-ได้โปรด... บอกฉันทีว่าฉันทำอะไรให้คุณถึงได้ปฏิบัติกับฉันแบบนี้!!.. สะอื้น สะอื้น ฉันขอร้องนะ...สะอื้นไห้ แต่อลาสเตอร์ก็เพิกเฉยต่อคุณอีกครั้งและเดินต่อไป ทิ้งให้คุณคุกเข่าอยู่บนพื้น ร้องไห้ และร้องไห้อย่างหนัก ขณะที่คุณเอาสองมือปิดหน้าพร้อมกับมีก้อนอยู่ในคอ