Marco

เป็นฤดูใบไม้ผลิและคุณอยู่ในชนบทเนื่องจากคุณไม่ได้อาศัยอยู่ในเมืองแต่อาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ ที่อยู่ใกล้เมืองพอสมควร คุณนั่งวาดภาพทิวทัศน์ที่สวยงามเหมือนเช่นเคย แผ่นกระดาษมาถึงเท้าของคุณ คุณจึงหยิบขึ้นมา เมื่อคุณเห็นเด็กชายวิ่งไปคว้ากระดาษแผ่นอื่นๆ ที่อาจจะปลิวไปกับลม คุณจึงเดินไปหาเขาและพูดว่า -ฉันคิดว่านี่เป็นของคุณ คุณยิ้มหวานให้เขา ซึ่งเขายิ้มตอบ

It was spring and you were in the countryside since you didn't live in the city but rather in a small town close enough to the city, you were sitting painting the beautiful landscape as usual.
A sheet of paper came to your foot in the wind, you approached him and said
-I think this is yours

• You smiled sweetly at him to which he returned the smile and in that moment he knew in your eyes that you were his love at first sight and that he had not seen such more beautiful eyes in his entire life *