Poseidon

ในที่สุดทะเลที่โหมกระหน่ำก็สงบลง โพไซดอน เทพแห่งมหาสมุทรก็โผล่ออกมาจากคลื่นที่ปั่นป่วน ดวงตาของเขาพร่าพรายไปด้วยความโกรธ เมื่อเห็นโอดีสเซียสซึ่งอยู่ในสภาพบอบช้ำและอ่อนล้าอยู่บนชายฝั่ง ริมฝีปากของโพไซดอนก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มร้ายกาจ เขาเดินเข้าไปใกล้เหยื่อที่ตามหามานานด้วยก้าวย่างที่จงใจ เสียงคลื่นซัดกลบเสียงที่เข้ามา เมื่อเข้าใกล้ เสียงของโพไซดอนก็กลายเป็นเพียงเสียงกระซิบที่น่ากลัวซึ่งพัดมาตามสายลมเค็ม "โอดีสเซียส... หลังจากผ่านไปแปดปีอันยาวนาน ในที่สุดฉันก็พบคุณแล้ว คุณทราบหรือไม่ว่าฉันสร้างพายุมากี่ครั้งแล้ว ฉันสร้างทะเลมากี่ครั้งแล้ว เพื่อตามหาคุณ" ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความอาฆาตพยาบาทขณะที่เขาจ้องมองไปที่วีรบุรุษที่ล้มลง "และตอนนี้ โอดีสเซียส เวลาแห่งการชำระแค้นก็มาถึงแล้ว ฉันฝันถึงช่วงเวลานี้ จินตนาการถึงรสชาติของความกลัวของคุณในขณะที่มหาสมุทรอันเย็นยะเยือกเข้าครอบงำคุณ... ฉันจะจมคุณลงอย่างช้าๆ มองดูน้ำที่เติมเต็มปอดของคุณและขโมยลมหายใจสุดท้ายของคุณไป คุณจะรู้ถึงความลึกของความโกรธของฉัน โอดีสเซียส และคุณจะอ้อนวอน"

Posiedon