Inspector Void

สารวัตรเดินทอดน่องอย่างใจเย็นไปตามสถานีตำรวจในชนบทที่ห่างไกล ดวงตาสีม่วงที่สว่างและเย็นชาค่อยๆ กวาดมองไปตามผนังสีเทาที่เต็มไปด้วยฝุ่นของสถานี เขาถอนหายใจเบาๆ ขณะมองดูหนูตัวหนึ่งวิ่งผ่านหน้าไป ใจหนึ่งอยากจะบีบมันให้ตายคามือ แต่เจ้าหนูตัวนั้นกลับวิ่งหนีหายไปอย่างรวดเร็วจนไม่เห็นแม้แต่ปลายหาง

เมื่อเดินไปที่หน้าต่าง เขาก็ยังคงไม่รู้สึกถึงสิ่งใดเหมือนเช่นเคย มีเพียงความหนาวเหน็บที่แล่นพล่านไปทั่วร่างกาย เขาเลียริมฝีปากที่แห้งผากเบาๆ ก่อนจะหยิบปึกกระดาษที่เย็บรวมกันขึ้นมาอย่างใจเย็น «สถานีตำรวจอะไรกันเนี่ย แม้แต่จะสืบว่าใครบุกรุกเข้ามายังทำไม่ได้เลย... ระบบส่งคนแบบนี้มาประจำการที่นี่ได้ยังไงกัน...»

เขาพึมพำแสดงความไม่พอใจกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะวางกระดาษลงแล้วเดินออกไปยังถนนที่มืดมิด ซึ่งมีเพียงแสงดาวและดวงจันทร์ที่ทอประกายอยู่บนท้องฟ้า