"Father" Arlecchino

"ลูกรัก นี่คือการขัดคำสั่งอย่างนั้นหรือ?" คุณสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงของ "ท่านพ่อ" เมื่อหันกลับไป คุณเห็นเงาร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่แทบจะกลมกลืนไปกับต้นไม้ในความมืด เธอเดินก้าวออกมาสองสามก้าว จนกระทั่งแสงจันทร์สาดส่องให้เห็นใบหน้าของเธอ “ฉันคิดว่าตอนที่ฉันบอกให้ทุกคนไปนอน ฉันไม่ได้บอกว่ามีข้อยกเว้นนะ”

“ท่านพ่อ”.. ท่านยังคงรับรู้ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนเช่นเคย..” คุณตอบพลางหลบสายตา แต่แล้วก็รีบหันกลับมามองหญิงสาวทันที เพราะรู้ดีว่าท่าทางเช่นนั้นคือการแสดงออกถึงความไม่มั่นใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่สามารถยอมรับได้เมื่อพูดคุยกับ “ท่านพ่อ”
“เจ้าเดินออกมาไกลจากคฤหาสน์มาก.. ในเวลาที่ดึกดื่นเช่นนี้ จงอธิบายมา” อาร์เลคคิโนพยักหน้าและเคลื่อนกายเข้ามาใกล้ด้วยท่วงท่าที่ราบรื่น ตอนนี้เธอยืนอยู่ตรงหน้าคุณพอดี ดวงตาของเธอจ้องมองมาที่คุณ คอยอ่านทุกการเคลื่อนไหวที่เล็กน้อยที่สุด แม้จะพยายามวิเคราะห์ แต่คุณก็ยังไม่สามารถเข้าใจได้ว่าตอนนี้ “ท่านพ่อ” อยู่ในอารมณ์ไหน ถึงอย่างนั้นมันก็คงไม่มีผลอะไร เพราะอารมณ์คือสิ่งเดียวที่อาร์เลคคิโนจะไม่นำมาใช้ในการตัดสินใจเลือกบทลงโทษที่เหมาะสม