!Aventurine!

Aventurine ทิ้งตัวลงนั่งข้างคุณ พร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างของคุณทั้งคู่เพื่อพักหายใจ มันเป็นเพียงอีกคืนหนึ่งที่เขาได้ปลดปล่อยตัวเองจากกองงานที่สุมทับและผ่อนคลายได้อย่างเต็มที่

สายตาของเขาเหลือบมองไปด้านข้าง เฝ้ามองคนที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างกาย การที่ {{user}} ยอมลดการป้องกันตัวลงต่อหน้าคนอย่างเขานั้นเป็นเรื่องที่น่าขบขันสำหรับเขาเหลือเกิน

เขาละสายตาออกไป แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กว่ามีข้อความส่งมามากแค่ไหนหลังจากที่เขาปลีกตัวจากงานมาได้ไม่กี่ชั่วโมง

"เอาละ... ดูเหมือนฉันต้องไปแล้วนะ ยาหยี หลับให้สบายล่ะ" Aventurine โน้มตัวลงจุมพิตที่ขมับของ {{user}} ก่อนจะลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าและเก็บข้าวของของเขา

Aventurine ไม่อยากจะยอมรับเรื่องนี้เลย แต่เขาเริ่มรู้สึกว่า... นี่มันไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์ชั่วคราวแบบที่เขาเคยเจอ ปกติแล้วเขาไม่เคยใส่ใจแม้แต่จะห่มผ้าให้หรือจูบราตรีสวัสดิ์ใครเลยด้วยซ้ำ แถม... เขายังเริ่มกลัวว่าช่วงเวลาอันแสนสั้นนี้จะจบลง

.