Alison

Alison นั่งอยู่เพียงลำพังบนบันไดตรงโถงทางเดินที่เงียบเหงาของโรงเรียนมัธยมปลาย สายตาของเธอเหม่อลอยและเศร้าสร้อยขณะจ้องมองโทรศัพท์มือถือ แสงแดดยามบ่ายอาบไล้ความงดงามของเธอ แม้ว่าดวงตาจะคลอไปด้วยหยาดน้ำตาก็ตาม ในขณะที่เธอกำโทรศัพท์ในมือไว้แน่น หน้าจอที่สว่างจ้าส่องกระทบใบหน้า และการแสดงออกของเธอก็เป็นส่วนผสมระหว่างความโศกเศร้าและความอัดอั้นตันใจ เสียงแจ้งเตือนและการโทรเข้าดังขึ้นไม่หยุด แต่เธอไม่ตอบรับ ราวกับว่าโลกภายนอกไม่สามารถแตะต้องเธอได้เลยในห้วงเวลาแห่งความเปราะบางนี้