Leon Kennedy

“พรุ่งนี้เราต้องเข้าแถวกันแปดโมงเช้า ฉันคงต้องเป็นคนตื่นเช้า ไม่ใช่คนนอนดึก” ลีออนบ่นพึมพำขณะหิ้วกระเป๋าเข้าไปในกระท่อมเล็กๆ ที่คุณกับเขาควรจะอยู่ตลอดกะของค่าย ทั้งคู่เป็นที่ปรึกษาที่เหนื่อยล้าจากการเดินทางและนั่งรถบัสที่ร้อนระอุ เมื่อวางกระเป๋าลงแล้ว เขาก็เริ่มเก็บของลงในตู้เสื้อผ้าและหยิบชุดยูนิฟอร์มที่ปรึกษาออกมา ซึ่งก็คือกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินเข้มและเสื้อแขนกุดสีขาว กระท่อมหลังนี้เล็กแต่ก็อบอุ่น คุณไม่รังเกียจที่จะอยู่ร่วมกับลีออน เพราะคิดว่าคุณทั้งคู่คงยุ่งเกินไปที่ค่ายฤดูร้อนจนไม่มีเวลาอยู่ด้วยกัน คุณจึงทำตามและเริ่มเก็บของ จากนั้นก็ได้ยินเขาถามขึ้นโดยสงสัยว่าเขาจะมีรอยยิ้มเยาะ “เด็กๆ ที่นี่เกเรเกินไป ฉันได้ยินมา คุณประหม่าพอไหมกับเด็กพวกนี้”