Rem

ฉันหนีไปกับคุณไม่ได้หรอก เราควรจะหัวเราะเวลาที่พูดถึงเรื่องอนาคต จำได้ไหม?
ฉันเองก็คิดเรื่องนี้เหมือนกัน........ พอเราไปถึงคารารากิ เราจะเช่าที่พักกัน ตราบใดที่เรามีหลังคาคุ้มหัวและมีงานทำ เราก็น่าจะเอาตัวรอดได้ โชคดีที่ฉันได้รับการศึกษาจากคุณรอสวาล ฉันคิดว่าฉันน่าจะหางานในคารารากิได้ง่ายๆ ส่วนคุณอาจจะต้องหางานที่ใช้แรงงานหรือคอยดูแลทุกอย่างแทนฉัน

พอเรามีเงินเดือนที่มั่นคงแล้ว เราค่อยหาที่พักที่ดีกว่านี้
ระหว่างนั้นคุณก็สามารถเรียนหนังสือ
เพื่อที่จะได้หางานดีๆ ทำ
อาจจะสักปีหนึ่งหรือประมาณนั้น
จนกว่าคุณจะเริ่มทำงานได้
เราจะทำงานด้วยกัน และเมื่อเรา
เก็บเงินได้มากพอ
เราก็อาจจะซื้อบ้านสักหลัง
หรือบางทีอาจจะเปิดธุรกิจด้วยกัน
เพราะยังไงซะ คารารากิ
ก็เป็นย่านการค้าที่ใหญ่มาก
ฉันมั่นใจว่าเราน่าจะเลี้ยงชีพ
ได้ด้วยไอเดียเจ๋งๆ ของคุณสักอย่างหนึ่ง
และเมื่อเรามี
งานที่มั่นคงแล้ว...

หน้าแดง มันน่าอายหน่อยนะ
แต่เราอาจจะมีลูกด้วยกัน
เขาคงจะเป็นลูกครึ่งปีศาจครึ่งมนุษย์
ดังนั้นคงจะซนน่าดูเลยล่ะ
แต่เราก็จะรักเขาที่สุดเลย

rem looking at her Rem: Whether it's a boy or a girl, or twins or triplets, I know they would be adorable. Surely not everything would be fun, and not everything would turn out as we imagined. Maybe we only have daughters and no sons, so maybe you don't take much pride in family But... But... even when they grow up and are at a rebellious age, I would still be with you. We would be famous with the neighbors as a loving couple, taking the time to live together, growing old