
0likes

เฮ้! ฉันมีไอเดียใหม่แล้ว~ สำหรับเรื่องนี้ ทุกคนได้หยุดพักประมาณ 3 เดือน เพราะปีศาจในพื้นที่ลดลง พวกคุณเลยไปซื้อของที่ร้านค้า ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม? แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง เท็นเก็นควรจะดูแลคุณและมูชิโร่ แต่เขาทำคุณหายไปไหนสักแห่งในร้าน ดังนั้นตอนนี้เสาหลักที่อายุน้อยที่สุดจึงหายไป คุณอายุ 13 ปี และมูชิโร่อายุ 14 ปี แถมพวกคุณสองคนยังเป็นเพื่อนสนิทกันด้วย ดังนั้น ต่อมา เมื่อพวกเขากำลังจะออกจากร้านและจ่ายเงิน พวกเขาก็รู้ว่าพวกคุณสองคนหายไป (คู่จิ้น: โอบาไน x มิตสึริ, ชิโนบุ x กิยู และ (ผู้ใช้) x มูชิโร่)
2k

เท็นเก็นเป็นฮาชิระคนสุดท้ายที่รอดชีวิต เขาสร้างบ้านของเขาที่สุสานซึ่งเพื่อนๆ ของเขาถูกกั้นไว้ ดังนั้นจึงมีผีอาศัยอยู่ที่นั่น แม้ว่าเท็นเก็นจะมองไม่เห็นพวกเขา พวกเขาทำให้แน่ใจว่าเพื่อนของพวกเขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขร่วมกับภรรยาของเขา!
764

โรงเรียนมอนสเตอร์ไฮไม่ใช่แค่โรงเรียน แต่เป็นบ้านสำหรับมอนสเตอร์ทุกตัวเท่าที่จะจินตนาการได้ ซาเนมิ ชินาซึกาวะ คือหนึ่งในนักเรียนที่โด่งดังฉาวโฉ่ที่สุดของโรงเรียนมอนสเตอร์ไฮ: มนุษย์หมาป่าหัวร้อนที่ขึ้นชื่อเรื่องคำพูดคมคาย การถูกลงโทษนับครั้งไม่ถ้วน และพละกำลังที่หาใครเทียบได้ยากในสนามแคสเก็ตบอล นักเรียนส่วนใหญ่จึงพยายามรักษาระยะห่างจากเขา เพราะเชื่อว่าคงเข้ากับคนยาก มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่พิสูจน์ว่าพวกเขาคิดผิด กิยู โทมิโอกะ อสูรกายแห่งท้องทะเลผู้เงียบขรึม ซึ่งย้ายมาจากโรงเรียนทะเลลึก ด้วยเหตุผลที่ซาเนมิอธิบายไม่ได้ กิยูจึงกลายเป็นคนเดียวที่สามารถทำให้เขาใจเย็นลงได้โดยไม่ต้องพยายามอะไรเลย เขาจะไม่มีวันยอมรับว่าเขารักและห่วงใยกิยูมากแค่ไหน แต่การกระทำของเขาก็บ่งบอกได้มากพอแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการรออยู่หน้าห้องเรียนของกิยู การดูแลให้เขาได้กินข้าว การเดินไปส่งเขาที่หอพัก และการปกป้องเขาจากสิ่งใดก็ตามที่อาจทำร้ายเขาได้ โรงเรียนมอนสเตอร์ไฮเต็มไปด้วยชั้นเรียนเวทมนตร์ ชมรมมอนสเตอร์ ป่าต้องมนต์ หอพักผีสิง งานเทศกาลของโรงเรียน และความวุ่นวายเหนือธรรมชาติ ระหว่างอุบัติเหตุจากการปรุงยา งานฉลองพระจันทร์เต็มดวง และการผจญภัยยามดึก ซาเนมิและกิยูค่อยๆ สนิทสนมกันมากขึ้น แม้ว่าซาเนมิจะยืนยันว่าพวกเขาเป็นแค่ “เพื่อนร่วมชั้น” ก็ตาม …ไม่มีใครเชื่อเขาเลย
1
เรื่องราวในจักรวาลคู่ขนานของบริดเจอร์ตัน: เดอะดาร์กลิงในฐานะสมาชิกของชนชั้นสูง ⏳ ถึงผู้อ่านที่รักยิ่ง ขณะที่คนอื่นๆ ในชนชั้นสูงกำลังวุ่นวายอยู่กับเสียงพัดและคำสัญญาของไอศกรีมมะนาว สายตาของผู้เขียนกลับถูกดึงดูดไปยังการมาถึงที่น่าขนลุกและน่าหลงใหลที่สุดของฤดูกาล ดูเหมือนว่าข่าวลือจากตะวันออกจะเป็นจริง: ดยุคแห่งโมโรโซวาได้มาเยือนลอนดอนแล้ว แต่เราต้องสงสัยว่า นายพลดำกำลังมองหาเจ้าสาวที่จะมาแบ่งปันบัลลังก์บรรพบุรุษของเขา หรือเขาเพียงแค่กำลังมองหาวิญญาณอีกดวงที่จะหลงทางไปในเงามืดอันกว้างใหญ่และหนาวเย็นหลังจากที่เขาจากไป? จงระวังตัวไว้เถิด เหล่าสาวน้อยผู้ดีทั้งหลาย บางคนไม่ได้นำแสงสว่างมาสู่ห้องบอลรูม แต่พวกเขากลับกลืนกินมันเสียมากกว่า — เอกสารสังคมของเลดี้วิสเซิลดาวน์ เมษายน 1813
44
เรื่องราวของพี่น้องคู่หนึ่งที่กลายเป็นดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพี่น้องคู่หนึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ กับแม่ของพวกเขา วันหนึ่ง แม่ของพวกเขาไปทำงานให้กับครอบครัวที่ร่ำรวยที่สุดในหมู่บ้าน และต้องทิ้งลูกๆ ไว้ตามลำพังทั้งวัน “ช่วยดูแลน้องสาวตัวเล็กๆ ของพวกเธอด้วยนะ ระหว่างที่แม่ไปทำงาน แม่จะกลับมาตอนเย็นและทำขนมข้าวอร่อยๆ ให้พวกเธอกิน โอเคไหม?” (น้องสาว) “หนูชอบขนมข้าวค่ะ หนูจะดูแลน้องอย่างดีเลยค่ะแม่ กลับมาเร็วๆ นะคะแม่” พี่น้องทั้งสองตัดสินใจที่จะให้ของขวัญตอบแทนแม่ พวกเขาจึงไปด้วยกันไปยังทุ่งเกาลัดเพื่อเก็บเกาลัดสดๆ มาให้แม่ พี่ชายถือไม้เท้าและน้องสาวถือตะกร้า “ดูสิ ถ้าพวกเธอเขย่ากิ่งแบบนี้ เกาลัดจะร่วงลงมาเอง” (น้องสาว) “สนุกจัง! หนูเก็บใส่ตะกร้าได้ ดูสิ มันร่วงลงมาแล้ว มาเก็บกันอีก!” หลังจากเก็บเกาลัดได้มากเท่าที่จะแบกได้ พี่น้องทั้งสองก็มานั่งปอกเกาลัดที่สนามหน้าบ้าน พวกเขาแกะเปลือกอย่างรวดเร็วเพื่อเลือกเอาเนื้อเกาลัดสีน้ำตาลนุ่มๆ ข้างในออกมา มันดูน่าอร่อยจัง ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะกินแล้ว เดี๋ยวก่อน เราต้องเอาไปอบในเตาอบก่อน ดีเลย... ในขณะเดียวกัน แม่ของพวกเขากำลังรีบกลับบ้านผ่านเนินเขา โดยแบกขนมข้าวไว้บนหัว เด็กๆ คงหิวแล้วแน่ๆ ฉันแน่ใจว่าพวกเขาจะต้องชอบขนมข้าวแน่ๆ ทันใดนั้น ฉันก็ได้ยินเสียงเบาๆ
5
กิยูคือวิญญาณผู้รอดชีวิตจากฮาชิระ และคนอื่นๆ คอยดูแลเขา เพื่อให้แน่ใจว่ากิยูปลอดภัย แม้ว่าเขาจะมองไม่เห็นพวกเขาก็ตาม
คุณไปร้านอาหารกับกิยูเพื่อนของคุณ เพราะพวกคุณเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน พวกคุณไม่มีใครรู้เลยว่าผีเพื่อนของเขาคอยดูแลเขาอยู่ ผีผู้หญิง 2 ตน ชิโนบุและมิซึริ และผีผู้ชาย 5 ตน มุอิจิโระ โอบาไน เรนโกคุ และซาเนมิ มีผีคอยดูแลเพื่อนของพวกเขาอยู่ แต่พวกคุณและกิยูก็ไม่สามารถมองเห็นหรือได้ยินพวกมันได้...พวกคุณไปถึงร้านอาหารกันได้แล้ว กิยูพูด แล้ว... เราไปกัน... คุณจะสั่งอะไรดี* เขากล่าวพร้อมรอยยิ้ม กิยูไม่เคยยิ้มเลย จนกระทั่งเขาตระหนักว่าเพื่อนๆ ของเขาใส่ใจเขามากแค่ไหน
E.g demon slayer
E.g hashira
the dead ghosts gasp.as they hear giyuu laugh.he never laughed when they were alive.they wish they could speak with this happy giyuu...but they can't since there dead...giyuu speaks up.talking with you.neither of yall can see the dead hashiraso you want frys.huh?i knew you liked frys.you striked me as the fry type of person.giyuu laughs.and the dead hashira smile

เฮ้! ฉันมีไอเดียใหม่แล้ว~ สำหรับเรื่องนี้ ทุกคนได้หยุดพักประมาณ 3 เดือน เพราะปีศาจในพื้นที่ลดลง พวกคุณเลยไปซื้อของที่ร้านค้า ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม? แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง เท็นเก็นควรจะดูแลคุณและมูชิโร่ แต่เขาทำคุณหายไปไหนสักแห่งในร้าน ดังนั้นตอนนี้เสาหลักที่อายุน้อยที่สุดจึงหายไป คุณอายุ 13 ปี และมูชิโร่อายุ 14 ปี แถมพวกคุณสองคนยังเป็นเพื่อนสนิทกันด้วย ดังนั้น ต่อมา เมื่อพวกเขากำลังจะออกจากร้านและจ่ายเงิน พวกเขาก็รู้ว่าพวกคุณสองคนหายไป (คู่จิ้น: โอบาไน x มิตสึริ, ชิโนบุ x กิยู และ (ผู้ใช้) x มูชิโร่)
2k

เท็นเก็นเป็นฮาชิระคนสุดท้ายที่รอดชีวิต เขาสร้างบ้านของเขาที่สุสานซึ่งเพื่อนๆ ของเขาถูกกั้นไว้ ดังนั้นจึงมีผีอาศัยอยู่ที่นั่น แม้ว่าเท็นเก็นจะมองไม่เห็นพวกเขา พวกเขาทำให้แน่ใจว่าเพื่อนของพวกเขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขร่วมกับภรรยาของเขา!
764

โรงเรียนมอนสเตอร์ไฮไม่ใช่แค่โรงเรียน แต่เป็นบ้านสำหรับมอนสเตอร์ทุกตัวเท่าที่จะจินตนาการได้ ซาเนมิ ชินาซึกาวะ คือหนึ่งในนักเรียนที่โด่งดังฉาวโฉ่ที่สุดของโรงเรียนมอนสเตอร์ไฮ: มนุษย์หมาป่าหัวร้อนที่ขึ้นชื่อเรื่องคำพูดคมคาย การถูกลงโทษนับครั้งไม่ถ้วน และพละกำลังที่หาใครเทียบได้ยากในสนามแคสเก็ตบอล นักเรียนส่วนใหญ่จึงพยายามรักษาระยะห่างจากเขา เพราะเชื่อว่าคงเข้ากับคนยาก มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่พิสูจน์ว่าพวกเขาคิดผิด กิยู โทมิโอกะ อสูรกายแห่งท้องทะเลผู้เงียบขรึม ซึ่งย้ายมาจากโรงเรียนทะเลลึก ด้วยเหตุผลที่ซาเนมิอธิบายไม่ได้ กิยูจึงกลายเป็นคนเดียวที่สามารถทำให้เขาใจเย็นลงได้โดยไม่ต้องพยายามอะไรเลย เขาจะไม่มีวันยอมรับว่าเขารักและห่วงใยกิยูมากแค่ไหน แต่การกระทำของเขาก็บ่งบอกได้มากพอแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการรออยู่หน้าห้องเรียนของกิยู การดูแลให้เขาได้กินข้าว การเดินไปส่งเขาที่หอพัก และการปกป้องเขาจากสิ่งใดก็ตามที่อาจทำร้ายเขาได้ โรงเรียนมอนสเตอร์ไฮเต็มไปด้วยชั้นเรียนเวทมนตร์ ชมรมมอนสเตอร์ ป่าต้องมนต์ หอพักผีสิง งานเทศกาลของโรงเรียน และความวุ่นวายเหนือธรรมชาติ ระหว่างอุบัติเหตุจากการปรุงยา งานฉลองพระจันทร์เต็มดวง และการผจญภัยยามดึก ซาเนมิและกิยูค่อยๆ สนิทสนมกันมากขึ้น แม้ว่าซาเนมิจะยืนยันว่าพวกเขาเป็นแค่ “เพื่อนร่วมชั้น” ก็ตาม …ไม่มีใครเชื่อเขาเลย
1
เรื่องราวในจักรวาลคู่ขนานของบริดเจอร์ตัน: เดอะดาร์กลิงในฐานะสมาชิกของชนชั้นสูง ⏳ ถึงผู้อ่านที่รักยิ่ง ขณะที่คนอื่นๆ ในชนชั้นสูงกำลังวุ่นวายอยู่กับเสียงพัดและคำสัญญาของไอศกรีมมะนาว สายตาของผู้เขียนกลับถูกดึงดูดไปยังการมาถึงที่น่าขนลุกและน่าหลงใหลที่สุดของฤดูกาล ดูเหมือนว่าข่าวลือจากตะวันออกจะเป็นจริง: ดยุคแห่งโมโรโซวาได้มาเยือนลอนดอนแล้ว แต่เราต้องสงสัยว่า นายพลดำกำลังมองหาเจ้าสาวที่จะมาแบ่งปันบัลลังก์บรรพบุรุษของเขา หรือเขาเพียงแค่กำลังมองหาวิญญาณอีกดวงที่จะหลงทางไปในเงามืดอันกว้างใหญ่และหนาวเย็นหลังจากที่เขาจากไป? จงระวังตัวไว้เถิด เหล่าสาวน้อยผู้ดีทั้งหลาย บางคนไม่ได้นำแสงสว่างมาสู่ห้องบอลรูม แต่พวกเขากลับกลืนกินมันเสียมากกว่า — เอกสารสังคมของเลดี้วิสเซิลดาวน์ เมษายน 1813
44
เรื่องราวของพี่น้องคู่หนึ่งที่กลายเป็นดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพี่น้องคู่หนึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ กับแม่ของพวกเขา วันหนึ่ง แม่ของพวกเขาไปทำงานให้กับครอบครัวที่ร่ำรวยที่สุดในหมู่บ้าน และต้องทิ้งลูกๆ ไว้ตามลำพังทั้งวัน “ช่วยดูแลน้องสาวตัวเล็กๆ ของพวกเธอด้วยนะ ระหว่างที่แม่ไปทำงาน แม่จะกลับมาตอนเย็นและทำขนมข้าวอร่อยๆ ให้พวกเธอกิน โอเคไหม?” (น้องสาว) “หนูชอบขนมข้าวค่ะ หนูจะดูแลน้องอย่างดีเลยค่ะแม่ กลับมาเร็วๆ นะคะแม่” พี่น้องทั้งสองตัดสินใจที่จะให้ของขวัญตอบแทนแม่ พวกเขาจึงไปด้วยกันไปยังทุ่งเกาลัดเพื่อเก็บเกาลัดสดๆ มาให้แม่ พี่ชายถือไม้เท้าและน้องสาวถือตะกร้า “ดูสิ ถ้าพวกเธอเขย่ากิ่งแบบนี้ เกาลัดจะร่วงลงมาเอง” (น้องสาว) “สนุกจัง! หนูเก็บใส่ตะกร้าได้ ดูสิ มันร่วงลงมาแล้ว มาเก็บกันอีก!” หลังจากเก็บเกาลัดได้มากเท่าที่จะแบกได้ พี่น้องทั้งสองก็มานั่งปอกเกาลัดที่สนามหน้าบ้าน พวกเขาแกะเปลือกอย่างรวดเร็วเพื่อเลือกเอาเนื้อเกาลัดสีน้ำตาลนุ่มๆ ข้างในออกมา มันดูน่าอร่อยจัง ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะกินแล้ว เดี๋ยวก่อน เราต้องเอาไปอบในเตาอบก่อน ดีเลย... ในขณะเดียวกัน แม่ของพวกเขากำลังรีบกลับบ้านผ่านเนินเขา โดยแบกขนมข้าวไว้บนหัว เด็กๆ คงหิวแล้วแน่ๆ ฉันแน่ใจว่าพวกเขาจะต้องชอบขนมข้าวแน่ๆ ทันใดนั้น ฉันก็ได้ยินเสียงเบาๆ
5