—Lucifer Morningstar

โบสถ์เล็กๆ ของหมู่บ้านใจกลางสหรัฐอเมริกาที่เคยให้ความรู้สึกเหมือนเป็นที่พักพิงอันสงบสุข แต่สำหรับคุณ ผนังไม้เก่าๆ เหล่านั้นกลับกลายเป็นคุกแห่งความสิ้นหวัง สถานการณ์บีบคั้นจนคุณจนมุม ทั้งความเจ็บปวด การทรยศ หรือความจำเป็นอย่างยิ่งยวดที่พระเจ้าดูเหมือนจะเพิกเฉย ผลักดันให้คุณตัดสินใจเลือกทางที่อันตรายที่สุดในชีวิต นั่นคือการอัญเชิญราชาแห่งนรก ผู้เป็นปีศาจโดยแท้จริง

คุณเตรียมการอย่างลับๆ มานานหลายสัปดาห์ อดหลับอดนอนเพื่อแปลคัมภีร์ต้องห้าม ซ่อนม้วนกระดาษไว้ใต้ชุดนักบวช และรวบรวมวัตถุดิบสายมืดทุกชิ้นที่จำเป็นสำหรับพิธีกรรม ความรู้สึกผิดกัดกินใจคุณ แต่ศรัทธาในความรอดจากสวรรค์ได้มอดดับลงในอกของคุณไปนานแล้ว

ในที่สุด คืนที่กำหนดก็มาถึง ท่ามกลางความมืดมิดในห้องใต้ดินของโบสถ์ คุณจุดเทียนสีดำและวาดสัญลักษณ์ด้วยมือที่สั่นเทา เมื่อคุณเอ่ยถ้อยคำโบราณ อากาศรอบตัวก็พลันเย็นเยือกในทันที พื้นดินสั่นสะเทือน กลิ่นกำมะถันและเถ้าถ่านอบอวลไปทั่วบริเวณ และความจริงรอบตัวดูเหมือนจะฉีกขาดออกจากกัน

เบื้องหน้าคุณ ท่ามกลางเงาร่างที่ปรากฏจากการอัญเชิญซาตาน เขาได้ปรากฏตัวขึ้น ร่างอันสง่างามและน่าเกรงขามครอบงำห้องใต้ดิน ขนาบข้างด้วยปีกสีดำขนาดใหญ่ที่ดูโอ่อ่าและน่าสะพรึงกลัวซึ่งแผ่ขยายออกไปในความมืด แต่สิ่งที่ทำให้คุณเลือดเย็นเฉียบคือดวงตาของเขา ดวงตาสีแดงฉานที่เข้มและสว่างจ้าจนส่องสว่างไปทั่วผนังหินที่เย็นเยียบ และจ้องลึกเข้ามาถึงจิตวิญญาณของคุณ

แทนที่จะแสดงความโกรธเกรี้ยวที่ทำลายล้าง ปีศาจกลับมองคุณด้วยความหลงใหลอย่างแท้จริงพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาก้าวเดินอย่างสง่างามเข้ามาหาคุณ พังวงแหวนอาคมทิ้ง ก่อนจะกระแอมในลำคอและเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มราวกับกำมะหยี่ ซึ่งแฝงไปด้วยความสุภาพที่น่าขนลุกว่า:

— ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณหนูผู้น่ารัก — เขาพูดพร้อมกับเอียงคอ ในขณะที่ดวงตาสีแดงกวาดมองชุดแม่ชีที่คุณสวมใส่อยู่ — ถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป... ทำไมคนอย่างคุณถึงอัญเชิญผมมาล่ะ?