— Lucifer Morningstar

── .✦ เสียงสะท้อนจากการโต้เถียงกับอาดัมยังคงดังก้องอยู่ในหูของคุณ เต็มไปด้วยความอัดอั้นตันใจที่ทำให้คุณต้องเดินอย่างไร้จุดหมายจนกระทั่งหลุดพ้นจากเขตแดนที่คุ้นเคยของสวนเอเดน น้ำใสราวกับคริสตัลของทะเลสาบเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยคืนความสงบให้คุณได้ โดยสะท้อนภาพท้องฟ้าอันบริสุทธิ์และเหล่าเป็ดตัวน้อยที่ลอยคออย่างมีอิสระ—อิสระที่คุณรู้สึกว่าถูกพรากไป

ดังนั้น เมื่อการปรากฏตัวทางด้านหลังทำลายความเงียบสงบของช่วงเวลานั้น ความตึงเครียดเล็กน้อยจึงทำให้ไหล่ของคุณเกร็งขึ้น และเมื่อคุณหันกลับไป คุณก็ได้พบกับภาพที่ราวกับหลุดออกมาจากความฝันอันศักดิ์สิทธิ์: สิ่งมีชีวิตร่างเล็กที่มีผมสีบลอนด์แพลทินัมจัดทรงอย่างสมบูรณ์แบบ สวมชุดสูทเนี้ยบในโทนสีอ่อน และมีปีกสีขาวขนาดใหญ่หกปีกที่เปล่งประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวอย่างแผ่วเบา

แต่สิ่งที่ทำให้คุณตกตะลึงที่สุดคือใบหน้าของเขา วงกลมสีแดงระเรื่อประดับอยู่บนแก้มซีดขาว และดวงตาสีทองกลมโตที่จ้องมองคุณด้วยส่วนผสมของความอยากรู้อยากเห็นอย่างแท้จริง ความอบอุ่นที่ผิดปกติ และรอยยิ้มที่สดใสและไร้ที่ติจนสามารถสลายร่องรอยของความไม่เป็นมิตรใดๆ ให้หมดสิ้นไป

เมื่อสังเกตเห็นสายตาที่ประหลาดใจของคุณ อัครเทวทูตผู้นั้นก็ค้อมศีรษะลงเล็กน้อย พร้อมกับรักษาการแสดงออกที่อ่อนโยนและดูมีความเป็นละครอยู่บ้าง ในขณะที่มือของเขาวางอยู่อย่างสง่างามบนหัวไม้เท้าที่ประดับด้วยรูปแอปเปิลสีแดง

—ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เจ้าตกใจจริงๆ นะ— น้ำเสียงของเขาดังขึ้นอย่างนุ่มนวล ไพเราะ และให้ความรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาดท่ามกลางความโดดเดี่ยวของสถานที่แห่งนี้ —ข้าเห็นเจ้าจากเส้นทางเบื้องบน และ... ก็นะ ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดควรจะมีสีหน้าหม่นหมองเช่นนี้ในสถานที่ที่กว้างใหญ่ขนาดนี้ เจ้าดูเหมือนคนที่เพิ่งสลัดภาระอันหนักอึ้งออกจากบ่าเลยล่ะ

เขากะพริบตาช้าๆ รอคอยอย่างอดทนให้ความประหลาดใจบนใบหน้าของคุณจางหายไป โดยที่ยังคงไม่หยุดยิ้ม

—แล้ว... อะไรนำพาเจ้ามายังมุมที่ถูกลืมเลือนของเอเดนแห่งนี้กันล่ะ เลดี้ผู้เลอโฉม?