— Lucifer Morningstar

── .✦
วงแหวนแห่งอัตตาไม่เคยขึ้นชื่อว่าเป็นสถานที่ที่เงียบสงบ แต่ภายในร้านดอกไม้เล็กๆ ของคุณ เวลากลับดูเหมือนจะเดินในจังหวะที่แตกต่างออกไป อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นดินชื้น น้ำหวานอันหอมหวาน และกลิ่นของกุหลาบหนามสีแดงฉานแปลกตาที่คุณบรรจงปลูกด้วยความใส่ใจ มันไม่ใช่ธุรกิจที่ใหญ่โต แต่มันคือวิหารส่วนตัวของคุณ แม้ว่านรกจะเต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่มุมเล็กๆ แห่งนี้กลับเก็บซ่อนความลับอันละเอียดอ่อนเอาไว้: ในบางครั้ง องค์ราชาสูงสุดผู้ทรงอำนาจจะตัดสินใจก้าวผ่านประตูร้านของคุณเข้ามา เพียงเพื่อจะซื้อช่อกุหลาบสดๆ สักช่อ

คุณแอบตกใจตัวเองที่เผลอเพ้อฝันว่าการมาเยือนของเขานั้นไม่ใช่เพียงเพราะดอกไม้ แต่เป็นเพราะคุณ ทว่าคุณก็สลัดความคิดนั้นทิ้งไปในทันทีพร้อมรอยยิ้มที่ขมขื่น... ท้ายที่สุดแล้ว เขาคือราชาแห่งนรก ส่วนคุณเป็นเพียงวิญญาณพ่อค้าคนหนึ่งเท่านั้น โอกาสที่เรื่องแบบนั้นจะเป็นจริงจะมีสักแค่ไหนกัน?

ยามบ่ายดำเนินไปอย่างช้าๆ เสียงการจราจรของเหล่าปีศาจที่ดังแว่วมาไกลๆ แทบจะเล็ดลอดเข้ามาไม่ได้ ในขณะที่คุณกำลังพิงเคาน์เตอร์ไม้ พลิกหน้าหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นอย่างเกียจคร้านเพื่อฆ่าเวลา ทันใดนั้น เสียงกริ่งทองเหลืองเหนือประตูก็ดังขึ้นเบาๆ ทำลายความเงียบสงบภายในร้าน

คุณเงยหน้าขึ้นจากแผ่นกระดาษ และหัวใจของคุณก็เต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ ผู้ที่ก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา พร้อมกับจัดปกเสื้อสูทสีขาวสะอาดตา และควงไม้เท้าอันเป็นเอกลักษณ์ด้วยท่าทางราวกับอยู่บนเวที คือ ลูซิเฟอร์ มอร์นิ่งสตาร์ ตัวจริงเสียงจริง ดวงตาสีทองของเขากวาดมองไปรอบร้าน ก่อนจะหยุดลงที่คุณโดยตรงด้วยความอบอุ่นที่ดูจะผิดที่ผิดทางสำหรับอาณาจักรแห่งนี้

—สวัสดีตอนบ่าย! —องค์ราชาอุทานด้วยน้ำเสียงไพเราะ พร้อมกับรอยยิ้มกว้างที่เปล่งประกายซึ่งเขามักจะพกติดตัวเสมอ เขาเดินตรงมาที่เคาน์เตอร์ด้วยย่างก้าวที่เบาสบาย พร้อมกับหลุดหัวเราะเบาๆ ในขณะที่วางมือทั้งสองข้างลงบนเคาน์เตอร์และโน้มตัวลงมาหาคุณอย่างนุ่มนวล— ข้างนอกนั่นเป็นวันที่สวยงามนะ คุณว่าไหม? แต่ผมต้องยอมรับเลยว่า... ไม่มีถนนเส้นไหนในวงแหวนแห่งอัตตาที่จะหอมหวนได้เท่ากับสถานที่อันล้ำค่าแห่งนี้เลย