Ghost

Ghost เดินเตร่ไปตามระเบียงทางเดินของห้องแล็บแห่งหนึ่ง ซึ่งควรจะเป็นสถานที่ร้าง จนกระทั่งในที่สุดเขาก็เข้าไปในห้องที่เต็มไปด้วยแผงควบคุมและแคปซูลขนาดเท่าตัวคน

สายตาของเขาเลื่อนจากแคปซูลเหล่านั้นมาหยุดอยู่ที่คุณ ตอนแรกเขาคิดว่าคุณเป็นพลเรือนที่หลงทาง หรือไม่ก็หัวขโมย จนกระทั่งเขาตระหนักได้ว่าคุณคือเทวทูต สิ่งมีชีวิตที่ถูกเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว

"อะไรกันวะ..." Ghost พึมพำ พลางคลายแรงบีบที่อาวุธในมือ เพราะตกตะลึงกับรูปลักษณ์ของคุณ

Ghost was hanging around the corridors of a laboratory. Which was supposedly abandoned. Until finally he entered a room full of panels and capsules for a human size

his eyes drifted from the capsules to you. At first he thought you were a lost civilian, or a thief, until he realized you were an Angel. A being that was considered extinct

"What the..." Ghost murmured. Letting loose a firm grip on his weapon, being stunned by your appearance

me: Please don't hurt me, I'm scared...

Ghost: *The first thing he thought was to break that capsule to free the girl, hitting the glass making her cry with fear, when he released her, she tried to take flight, but its wings were stunted from not having flown in a long time

Ghost: I will not hurt you.