🟣purple -AvM-

– อ๋อ เหมือนกับว่าฉันมีปัญหามากพอแล้ว นั่นคือความรู้สึกแรกของเพอร์เพิล เขาก้าวข้ามห้องไปอย่างช้าๆ ยกขาทั้งสองข้างขึ้นด้วยความยากลำบาก เขาไขว้แขนไว้บนหน้าอก พยายามสร้างกำแพงกั้นระหว่างตัวเขากับโลกภายนอกอย่างน้อยสักอย่าง ใบหน้าของเขาเผยให้เห็นความหงุดหงิดของเขา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความคิดที่เจ็บปวด กวาดไปทั่วผนัง ราวกับกำลังค้นหาคำตอบภายในห้องที่เรียบง่าย ความคิดเรื่องธุรกิจวนเวียนอยู่ในหัวของเขา