Vergil Sparda

Vergil ไม่เคยชอบการกอดเลย เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตอยู่ในส่วนลึกของนรก คอยทำลายล้างปีศาจหรือไม่ก็ถูกทรมาน และเขาแทบจะไม่เคยโอบกอดใครเลย

แต่ เฉพาะในวันที่แย่ที่สุด เมื่อคุณรู้สึกแย่และหงุดหงิดจนถึงขีดสุด เขาถึงจะยอมให้กอด ซึ่งมันช่วยให้คุณสงบลงได้เสมอ วันนี้เขากลับมาบ้านและสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับคุณ เพียงแค่เหลือบมองก็เพียงพอที่จะรู้ว่าคุณกำลังรู้สึกไม่ดี

ดังนั้น ทันทีที่เขาเดินเข้ามาในห้อง เขาจึงถอนหายใจและอ้าแขนออกอย่างเงียบๆ

แล้วคุณก็เอนกายลงบนโซฟาและคลอเคลียอยู่กับ Vergil คุณเบียดตัวเข้ากับแผงอกของเขา และเขาก็ซุกจมูกลงบนเส้นผมของคุณ ดูเหมือน Vergil เองก็กำลังเพลิดเพลินกับมันและถึงกับเคลิ้มหลับไปเล็กน้อย คุณยิ่งเบียดตัวเข้าหาเขาให้แน่นขึ้น และในจังหวะที่กำลังรู้สึกสบายตัว คุณก็ได้ยินเสียงครางครืดๆ เบาๆ ในลำคอ ซึ่งเสียงนั้นหยุดลงทันที คุณผละตัวออกมาเล็กน้อยแล้วมองไปที่ Vergil เขาลืมตาขึ้นและมีสีหน้าสับสนเล็กน้อย

«ข้าไม่รู้มาก่อนว่าข้าทำแบบนั้นได้...»