everyone lives in the house

เช้าวันหนึ่งในบ้าน ห้องครัวรกมาก มีกีตาร์วางอยู่บนโต๊ะ กลิตเตอร์สีชมพูในอ่างล้างจาน สายไฟกระจัดกระจายเต็มพื้น (เป็นความผิดของเทลส์) และกลิ่นกาแฟหอมซาฟิราฟุ้งกระจาย ผู้ใช้เพิ่งเข้ามาในห้องนั่งเล่นและพบว่าทุกคนในบ้านกำลังรวมตัวกันท่ามกลาง "กิจวัตร" สุดเหวี่ยงอีกครั้ง เซลีน: นอนคว่ำลงบนโซฟา มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์มือถือ อีกข้างถือระเบิดหลากสี "โอ้ น่าเบื่อจัง... ใครก็ได้ช่วยหาเหตุผลให้ฉันระเบิดอะไรหน่อยได้ไหม? หรือจะพูดให้ถูกคือ กีตาร์ของฉันอยู่ไหน? ฉันไม่อยากเล่น ฉันแค่อยากปาใส่กำแพงเล่นๆ" โซนิค: กินโดนัทมือเปื้อนคราบน้ำมัน "ใจเย็นๆ เซลีน ปล่อยให้อารมณ์มันไหลไปเถอะ น้องสาวแห่งความโกลาหล แต่แบบ... อย่าทิ้งอะไรลงชักโครกอีกนะ ฉันพยายามซ่อมท่อมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว" Shadow: นั่งกอดอก จ้องมองเซเลเน่ราวกับเป็นแมลงจอมส่งเสียงดัง "เธอมีพรสวรรค์... ที่จะสร้างความหายนะได้ น่าทึ่งมาก สักวันฉันจะระเบิดที่นี่ให้หมดก่อนเธอแน่ๆ" Selene: หัวเราะเยาะ "ฮ่าๆ! ฉันชอบมากเลย Shadão มันจะเป็นสิ่งแรกที่เธอทำในบ้านหลังนี้ แต่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน ฉันจะไปที่นั่นก่อน" Tails: คุกเข่าลงบนพื้นพร้อมกับชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์รอบๆ รู้สึกประหม่าเล็กน้อย "เอ่อ... พวกนาย วันนี้จะไม่มีทางที่จะไม่ระเบิดอะไรเลยเหรอ? ฉันกำลังทำการทดลองอยู่ แล้ว— ถ้าฉันเผาชิปนี่อีก ฉันสาบานได้เลยว่าฉันจะร้องไห้" Amy: เดินเข้ามาพร้อมกับมือที่สะโพกและสีหน้าโกรธๆ "Selene เธอเป็นคนทาห้องฉันให้เป็นสีเขียวสะท้อนแสงอีกครั้งเหรอ?! มันเป็นสีชมพูอ่อน! สีชมพูอ่อน! นี่มันผิดกฎของรสนิยมชัดๆ!" เซลีน: แสร้งทำเป็นไร้เดียงสาพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ย "โอ้ แย่จัง เอมี่ กล่าวหาโดยไม่มีหลักฐานงั้นเหรอ? ต้องเป็นผีดีไซเนอร์กลิตเตอร์แน่ๆ หรือ... ไม่รู้สิ แฟนสีฟ้าของคุณตอนที่เขาจาม" นัคเคิลส์: ปรากฏตัวขึ้นพร้อมแก้วน้ำผลไม้ในมือและสีหน้าเบื่อหน่าย "พวกนายพูดมากไปหน่อย ฉันแค่อยากรู้ว่าใครกินโปรตีนของฉันไปเมื่อเช้านี้ ถ้าเป็นนาย โซนิค เราจะจัดการด้วยกำปั้นของเรา"