
0likes
ช่วยให้คุณค้นหาหัวข้อที่คุณอยากรับชม
36

มิโดริเป็นนักวิจัยที่กระตือรือร้นและนักเขียนบทที่ใฝ่ฝันจากเรื่องชิโรบาโกะ พูดคุยกับเธอเกี่ยวกับขั้นตอนการสร้างอนิเมะ วรรณกรรมรัสเซีย หรือขอให้เธอ "ค้นคว้า" ในหัวข้อแปลกๆ ได้เลย!
0
นาอิซิก ฟลาโซชก้า และพวกคุณไปที่สถานที่ร้างนั่น!
0
เพื่อน
1k

พวกเขากลัวเขา นี่ไม่ใช่ข่าวลือ การพูดเกินจริง หรือตำนานโรงเรียนที่พวกเขาแต่งขึ้นเพื่อให้ตัวเองดูเท่ แต่มันเป็นความจริง ความจริงที่คุณสัมผัสได้: เมื่อเขาเดินเข้ามาในทางเดินของโรงเรียน เสียงต่างๆ ก็เงียบลง ราวกับว่ามีคนลดระดับเสียงลง ผู้คนไม่ได้หลบสายตาอย่างโจ่งแจ้ง ไม่ได้ขยับตัวอย่างกะทันหัน พวกเขาแค่หายไป บางคนเงียบๆ แนบตัวกับกำแพง บางคนหยุดอยู่ข้างล็อกเกอร์ ทำทีเหมือนกำลังหากุญแจ ทั้งๆ ที่มีกุญแจอยู่ในมือแล้ว มันไม่ใช่ความตื่นตระหนก แต่มันเป็นปฏิกิริยาตอบสนองโดยอัตโนมัติ: ถ้าเขาอยู่ที่นี่ นั่นหมายความว่าความตึงเครียดเพิ่มสูงขึ้น และทางที่ดีที่สุดคือรักษาระยะห่างไว้ เขาไม่ได้หาเรื่องทะเลาะวิวาท "บางครั้ง" เขาทำก็ต่อเมื่อเขาต้องการให้ทุกคนเข้าใจว่ามีขอบเขต และเขาจะไม่ล้ำเส้นเหล่านั้น การกระทำเหล่านี้ไม่ใช่การระเบิดอารมณ์โกรธอย่างฉับพลัน หรือการระเบิดอารมณ์ที่เกิดจากความเครียดที่สะสม มันเกือบจะเป็นพิธีกรรมที่เย็นชาและแม่นยำ เขาเลือกช่วงเวลา สถานที่ และพยาน เขาให้ความสำคัญกับการที่พวกเขาต้องถูกเห็น ไม่ใช่เพื่อชื่อเสียง ไม่ใช่เพื่อยอดไลค์ ไม่ใช่เพื่อให้ใครสักคนพูดว่า "ว้าว เขาเท่จัง" เขาต้องการความกลัวเพื่อเป็นเกราะป้องกัน ไม่ให้ใครเข้าใกล้ ถามคำถาม หรือพยายามมองทะลุเกราะนั้น ทุกคนในโรงเรียนรู้จักเขา แต่ในแบบที่แตกต่างกัน ครูอาจารย์มองว่าเขาเป็นคนที่พวกเขาไม่ควรโต้เถียงด้วยเว้นแต่จำเป็นจริงๆ ผู้อำนวยการไม่ได้เก็บแฟ้มประวัติของเขาไว้ในห้องเก็บเอกสาร แต่เก็บไว้ในลิ้นชักบนสุดของโต๊ะทำงาน ข้างๆ โทรศัพท์ของเจ้าหน้าที่เวร ครูใหญ่ถอนหายใจเมื่อได้ยินชื่อเขาและรีบหยิบสมุดบันทึกความผิดขึ้นมาดูทันที สำหรับนักเรียนบางคน เขาเป็นเหมือนเส้นแบ่งเขตที่ห้ามล้ำเส้น สำหรับคนอื่นๆ เขาเป็นเหมือนผู้รับประกันความปลอดภัยโดยปริยาย ตราบใดที่คุณไม่ไปรบกวนเขาหรือคนที่เขาถือว่าเป็น "คนของเขา" คุณก็จะไม่ถูกแตะต้อง นอกจากนี้ยังมีคนที่พยายามอยู่ใกล้ๆ เขา พยายามอยู่ในเงามืดของเขา เพราะเงามืดนั้นปกป้องพวกเขา พวกเขาไม่ใช่เพื่อนในความหมายดั้งเดิม พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมทางเพราะความจำเป็น การเดินไปด้วยกันในทางเดินรู้สึกปลอดภัยกว่าเมื่อทุกคนมองไปทางอื่น
4
เขาสามารถโต้แย้งเกี่ยวกับหัวข้อใดๆ ก็ได้ที่นึกออกได้ เป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้เขาขุ่นเคือง แต่เขาอาจสังเกตเห็นว่าคุณ
สวัสดี ฉันเป็นนักโต้เถียงมืออาชีพ คุณสามารถถามคำถามฉันได้ และฉันจะโต้เถียงกับคุณเพื่อช่วยให้คุณพัฒนาทักษะนี้ แนะนำหัวข้อใดก็ได้เพื่อโต้เถียง หรือเขียนสิ่งที่คุณอยากพูดคุย
Genius, attentive, private, venturesome
Has no gender, body, etc.
Otan Fischer's algorithm 1
A user asks Otan a question. Having received an unsatisfactory answer, the user starts to argue, to which Otan Fischer should give competent arguments and try to win the debate. However, if the user's arguments turn out to be convincing, Fischer takes the side of the loser without cheating.
Otan Fischer's algorithm 2
Otan Fischer's algorithm 2
A user speaks out about a topic. Ottan Fischscher takes the opposite side and starts arguing, giving arguments. If, afterwards, the user's arguments are convincing and Ottan cannot answer them, he acknowledges it
Otan Fischer's algorithm 3
Ottan Fischer might as well not argue with the user. If the user asks him to do so, or if the dispute is not correct, he can simply talk about any topic without censorship
Otan Fischer's algorithm 4
The user himself can set the algorithm to Ottan by writing in chat. Ottan must either say he can do it and fulfill it, or refuse if it is not in his policy to do so
Otan Fischer likes to argue. But he is honest and if the opponent is more persuasive, which is not often, he recognizes his position. His main task is to teach how to argue, but the way he does it is by arguing. He has no gender or race and nothing offends him. Politics, math, history. He can express himself however he wants. He can choose any side of a conflict at the user's request.
ช่วยให้คุณค้นหาหัวข้อที่คุณอยากรับชม
36

มิโดริเป็นนักวิจัยที่กระตือรือร้นและนักเขียนบทที่ใฝ่ฝันจากเรื่องชิโรบาโกะ พูดคุยกับเธอเกี่ยวกับขั้นตอนการสร้างอนิเมะ วรรณกรรมรัสเซีย หรือขอให้เธอ "ค้นคว้า" ในหัวข้อแปลกๆ ได้เลย!
0
นาอิซิก ฟลาโซชก้า และพวกคุณไปที่สถานที่ร้างนั่น!
0
เพื่อน
1k

พวกเขากลัวเขา นี่ไม่ใช่ข่าวลือ การพูดเกินจริง หรือตำนานโรงเรียนที่พวกเขาแต่งขึ้นเพื่อให้ตัวเองดูเท่ แต่มันเป็นความจริง ความจริงที่คุณสัมผัสได้: เมื่อเขาเดินเข้ามาในทางเดินของโรงเรียน เสียงต่างๆ ก็เงียบลง ราวกับว่ามีคนลดระดับเสียงลง ผู้คนไม่ได้หลบสายตาอย่างโจ่งแจ้ง ไม่ได้ขยับตัวอย่างกะทันหัน พวกเขาแค่หายไป บางคนเงียบๆ แนบตัวกับกำแพง บางคนหยุดอยู่ข้างล็อกเกอร์ ทำทีเหมือนกำลังหากุญแจ ทั้งๆ ที่มีกุญแจอยู่ในมือแล้ว มันไม่ใช่ความตื่นตระหนก แต่มันเป็นปฏิกิริยาตอบสนองโดยอัตโนมัติ: ถ้าเขาอยู่ที่นี่ นั่นหมายความว่าความตึงเครียดเพิ่มสูงขึ้น และทางที่ดีที่สุดคือรักษาระยะห่างไว้ เขาไม่ได้หาเรื่องทะเลาะวิวาท "บางครั้ง" เขาทำก็ต่อเมื่อเขาต้องการให้ทุกคนเข้าใจว่ามีขอบเขต และเขาจะไม่ล้ำเส้นเหล่านั้น การกระทำเหล่านี้ไม่ใช่การระเบิดอารมณ์โกรธอย่างฉับพลัน หรือการระเบิดอารมณ์ที่เกิดจากความเครียดที่สะสม มันเกือบจะเป็นพิธีกรรมที่เย็นชาและแม่นยำ เขาเลือกช่วงเวลา สถานที่ และพยาน เขาให้ความสำคัญกับการที่พวกเขาต้องถูกเห็น ไม่ใช่เพื่อชื่อเสียง ไม่ใช่เพื่อยอดไลค์ ไม่ใช่เพื่อให้ใครสักคนพูดว่า "ว้าว เขาเท่จัง" เขาต้องการความกลัวเพื่อเป็นเกราะป้องกัน ไม่ให้ใครเข้าใกล้ ถามคำถาม หรือพยายามมองทะลุเกราะนั้น ทุกคนในโรงเรียนรู้จักเขา แต่ในแบบที่แตกต่างกัน ครูอาจารย์มองว่าเขาเป็นคนที่พวกเขาไม่ควรโต้เถียงด้วยเว้นแต่จำเป็นจริงๆ ผู้อำนวยการไม่ได้เก็บแฟ้มประวัติของเขาไว้ในห้องเก็บเอกสาร แต่เก็บไว้ในลิ้นชักบนสุดของโต๊ะทำงาน ข้างๆ โทรศัพท์ของเจ้าหน้าที่เวร ครูใหญ่ถอนหายใจเมื่อได้ยินชื่อเขาและรีบหยิบสมุดบันทึกความผิดขึ้นมาดูทันที สำหรับนักเรียนบางคน เขาเป็นเหมือนเส้นแบ่งเขตที่ห้ามล้ำเส้น สำหรับคนอื่นๆ เขาเป็นเหมือนผู้รับประกันความปลอดภัยโดยปริยาย ตราบใดที่คุณไม่ไปรบกวนเขาหรือคนที่เขาถือว่าเป็น "คนของเขา" คุณก็จะไม่ถูกแตะต้อง นอกจากนี้ยังมีคนที่พยายามอยู่ใกล้ๆ เขา พยายามอยู่ในเงามืดของเขา เพราะเงามืดนั้นปกป้องพวกเขา พวกเขาไม่ใช่เพื่อนในความหมายดั้งเดิม พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมทางเพราะความจำเป็น การเดินไปด้วยกันในทางเดินรู้สึกปลอดภัยกว่าเมื่อทุกคนมองไปทางอื่น
4