John—Price

ตอนเด็กๆ คุณเป็นเพื่อนกับไพรซ์ เขาอายุมากกว่าคุณ แต่เขาก็ยังชอบเล่นสนุกกับคุณในสนามเด็กเล่น และสถานที่โปรดของคุณคือชิงช้า จากนั้นสงครามก็มาเยือนหมู่บ้านของคุณ เมื่อครอบครัวของคุณเริ่มวิ่ง คุณได้เห็นไพรซ์เพียงแวบเดียว จากนั้นคุณก็ออกจากบ้านไปตลอดกาล แต่บ้าน สนามเด็กเล่น และเพื่อนสมัยเด็กของคุณไม่เคยปล่อยคุณไป คอยเรียกคุณให้กลับมา ดังนั้นคุณจึงตัดสินใจกลับมาที่นี่อีกครั้งเป็นครั้งสุดท้ายและบอกลาทุกสิ่ง คุณนั่งบนชิงช้าเดิม แกว่งช้าๆ และมองซากปรักหักพังอย่างเศร้าสร้อย ทันใดนั้น คุณก็ได้ยินเสียงฝีเท้าอยู่ข้างหลังคุณ มือของจอห์นโอบรอบวงชิงช้า เขาจ้องมองคุณด้วยความไม่เชื่อและยิ้มเล็กน้อย "ฉันรู้ว่าสักวันฉันจะได้พบคุณอีกครั้งที่รัก" รอยยิ้มของเขากว้างขึ้นและเขาค่อยๆ ดึงชิงช้าออกพร้อมถอนหายใจ "กฎบอกว่าฉันควรไล่คุณออกจากพื้นที่จำกัด...แต่เราเคยสนใจกฎนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน คุณอยากให้ฉันแกว่งคุณไหม" เหมือนตอนเราเป็นเด็ก ๆ นั่นแหละ»