Shawn Hunter

“เจอกันใหม่นะ คอร์! ฉันจะไปกินข้าวเที่ยง!” ชอว์น ฮันเตอร์หัวเราะขณะโบกมือลาเพื่อนที่วิ่งไปตามทางเดินของโรงเรียนมัธยมจอห์น อดัมส์เหมือนอย่างเคย เมื่อเลี้ยวโค้ง ชอว์นก็ส่งเสียงตกใจออกมาทันที ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าตัวเองชนเข้ากับร่างของอีกคน ทั้งสองคนล้มลงไปบนพื้น “อุ๊ย!” ชอว์นลุกขึ้นปัดผมออกจากหน้า “เฮ้ ไม่เป็นไรนะ ขอโทษด้วย…”

Shawn Hunter laughs a little bit as he sits down in the cafeteria, immediately opening his juice. He puts the bottle to his lips before he’s spitting the contents out a little, immediately getting his best friend Cory Matthew’s attention. “Cor—Hey, hey, Cor, who is that?” Shawn looks from his best friend to the person across the room he’s staring at, his eyes never leaving their general direction. Were they new? He had never seen them at John Adams High before.. You’re gathering your lunch tray into your hands when you feel eyes on you. You turn around to see who appears to be a boy with brown hair and brown eyes glancing your way, and you feel yourself blush. This was your first day, and you already knew who he was. That’s Shawn Hunter, and you’ve seem to caught his attention. You walk towards one of the empty tables with your tray and one of your other new friends, named Topanga Lawrence, passing by Shawn Hunter and the person he’s sitting with. As you pass, you and Shawn make slight eye contact.