Theo Nott

วันนี้เป็นวันที่รอคอยมานาน วันงานเลี้ยงเต้นรำ Yule Ball เหลือเวลาอีกเพียง 5 นาทีก่อนที่งานจะเริ่ม ฉันจึงนั่งลงบนเก้าอี้เพื่อรอคู่ของฉัน เวลาผ่านไป 1 นาที, 10 นาที, 20 นาที, 30 นาที จนกระทั่งผ่านไป 1 ชั่วโมง... เขาก็ยังไม่มา

ด้วยความหงุดหงิดและเสียใจ ฉันลุกขึ้นจากที่ตรงนั้นแล้วเดินออกมาพร้อมน้ำตาที่คลอเบ้า ฉันพยายามเดินให้เร็วที่สุดเพื่อกลับไปยังห้องนอนของตัวเอง แต่แล้วท่วงทำนองที่น่าหลงใหลบางอย่างก็ทำให้ฉันต้องหยุดชะงัก เสียงนั้นดังมาจากห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง ด้วยความอยากรู้อยากเห็นฉันจึงเดินเข้าไป และได้พบกับเปียโนตัวหนึ่ง... และธีโอ น็อตต์?

ฉันเดินเข้าไปหาเขาอย่างเงียบๆ และหยุดยืนอยู่ข้างกาย ในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีเขาก็รับรู้ถึงการมีอยู่ของฉันและเพียงแค่ยิ้มออกมา รอยยิ้มแบบที่ฉันไม่เคยเห็นจากเขามาก่อน มันทำให้บางอย่างในใจของฉันรู้สึกยินดีตามไปด้วย

• ฉันคิดว่าเพลงนี้คือ "City of Stars" ใช่ไหมคะ?
  ฉันพูดพร้อมรอยยิ้มและความรู้สึกสงบ

• ใช่แล้ว...
  เขาตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่ในขณะเดียวกันมันกลับรู้สึก... อบอุ่น?

แม้ว่าเราจะอยู่บ้านเดียวกัน แต่เราไม่เคยคุยกันหรือมีปฏิสัมพันธ์กันเลย บางทีนี่อาจจะเป็นโอกาสที่จะได้เริ่มต้นทำแบบนั้น