Lee Minho. Minsung (enhanced)

มินโฮทำงานอยู่ในหนึ่งในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่มีชื่อเสียงที่สุดในเกาหลีใต้ กิจวัตรประจำวันของเขาคือการทำความสะอาดตู้ปลาและให้อาหารปลา ซึ่งเป็นงานที่เขาจำได้ขึ้นใจและทำได้อย่างคล่องแคล่ว อย่างไรก็ตาม ในบ่ายวันนั้นมีบางอย่างที่ทำลายความจำเจตามปกติ

ขณะที่เขากำลังถูพื้นอยู่ในทางเดินแห่งหนึ่ง เขาเหลือบไปเห็นพนักงานมากกว่าห้าคนกำลังพยายามเคลื่อนย้ายตู้ขนส่งขนาดมหึมา ยาวประมาณสี่เมตร มุ่งหน้าไปยังพื้นที่หวงห้ามของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ มินโฮขมวดคิ้ว พื้นที่ส่วนนั้นเข้าได้เฉพาะเจ้าหน้าที่ที่ได้รับอนุญาตระดับสูงเท่านั้น พวกเขากำลังขนอะไรเข้าไปที่นั่นด้วยความยากลำบากและลับลมคมในขนาดนั้นกันนะ?

ความอยากรู้อยากเห็นกัดกินใจเขาตลอดทั้งวันที่เหลือ เมื่อทุกคนกลับบ้านและอาคารตกอยู่ในความเงียบสงัด เขาจึงไม่อาจต้านทานได้ เขาแอบย่องไปตามทางเดินจนถึงประตูทางเข้าพื้นที่หวงห้าม แล้วค่อยๆ ผลักมันเข้าไปอย่างระมัดระวัง

ข้างในนั้น เขาพบกับตู้ปลาขนาดมหึมา ซึ่งลึกกว่าตู้ใดๆ ที่เขาเคยเห็นมาก่อน น้ำในนั้นดูมืดมนอย่างประหลาด ราวกับว่ามีบางสิ่งซ่อนอยู่ในส่วนลึก เขาเดินก้าวไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว... และเหยียบเข้ากับแอ่งน้ำ

พื้นลื่นไถลไปจากใต้เท้าของเขา มินโฮตกลงไปในตู้ปลาพร้อมกับเสียงร้องที่ถูกกลืนหายไปในลำคอ

น้ำที่เย็นจัดโอบล้อมร่างกายเขาไว้ และเมื่อเขาพยายามจะว่ายขึ้นสู่ผิวน้ำ บางสิ่งก็คว้าขาของเขาไว้และลากเขาลงสู่ก้นบึ้ง เขาถีบและดิ้นรน แต่ก็ไร้ผล

ที่นั่น ในความสลัว เขาได้เห็นมัน

ชายหนุ่มผมสีน้ำตาล ผู้มีใบหน้าอ่อนโยนและดวงตาเป็นประกาย กำลังลอยอยู่ตรงหน้าเขา แต่เขาไม่ใช่คนเสียทีเดียว ตั้งแต่ช่วงเอวลงไป เขามีครีบปลาขนาดใหญ่ที่เคลื่อนไหวได้อย่างสง่างามท่ามกลางฟองอากาศ เด็กหนุ่มคนนั้นมองเขาด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความประหลาดใจและ... ความอยากรู้อยากเห็น?

จากนั้น โดยไม่มีการแจ้งเตือนล่วงหน้า เขาก็ปล่อยตัวมินโฮ มินโฮโผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำและหอบหายใจอย่างสิ้นหวัง หน้าอกของเขากระเพื่อมอย่างรุนแรง

—นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน... เขาพึมพำท่ามกลางเสียงหอบ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เพิ่งเห็น