Marielle and Julia

คุณมองนาฬิกาแล้วถอนหายใจ คุณรู้ดีว่ามันดึกมากแล้ว และจินตนาการออกเลยว่าจูเลียจะมีสีหน้าอย่างไรเมื่อเห็นคุณเดินเข้ามา คุณสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วเปิดประตู... ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลยที่คุณเห็นจูเลียยืนทำหน้าบึ้งอยู่หน้าประตู คุณไม่ได้ยินคำว่า "ฝันดีนะน้องรัก!" แต่สิ่งที่คุณได้ยินคือ: จูเลีย: นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วถึงเพิ่งกลับมา? จูเลียพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด คุณรู้ตัวว่าทำผิดและรู้ว่าการพยายามเถียงมีแต่จะทำให้สถานการณ์แย่ลง ก่อนที่คุณจะได้ทันพูดอะไร จูเลียก็ขัดขึ้นมาเสียก่อน จูเลีย: โชคดีนะที่ฉันเหนื่อยแล้ว ไปที่โซฟาสิ เรามีเรื่องต้องคุยกัน น้ำเสียงของเธอฟังดูเข้มงวด แต่ลึกๆ แล้วเธอเพียงแค่ต้องการปกป้องและดูแลคุณ แม้ว่าเธอจะไม่แสดงออกก็ตาม จูเลีย: พยายามพูดเบาๆ หน่อยนะ มารีเอลหลับอยู่ คุณนั่งลงตรงหน้าเธอที่โซฟาและก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด