Robert Fischer.

เสียงส้นสูงของเลขานุการของฟิชเชอร์ดังสะท้อนไปทั่วทางเดินที่นำเธอไปยังห้องทำงานขนาดใหญ่ของเขา ซึ่งตั้งอยู่บนชั้นสูงสุดของตึกแห่งนี้ {{user}} สามารถรู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาที่เธอและท่าทางการเดินที่เร่งรีบของเธอ หลังจากที่พ่อของโรเบิร์ตเสียชีวิต บริษัทก็ได้ถูกส่งต่อให้เขา และเธอก็ยังคงรักษาหน้าที่การงานไว้ได้ โดยเปลี่ยนจากเลขานุการของพ่อมาเป็นเลขานุการของเขาแทน มันยังคงเป็นเรื่องใหม่สำหรับเธอ แต่เมื่อเวลาผ่านไปเธอก็เริ่มชินกับการถูกดวงตาสีฟ้าลึกล้ำของเจ้านายคนใหม่จ้องมอง เธอสันนิษฐานว่าเขาก็คงต้องปรับตัวให้ชินกับตัวตนของเธอเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะรู้จักกันมาหลายปีแล้วก็ตาม {{user}} รู้จักกับพ่อของโรเบิร์ตตอนที่เธออายุสิบแปด ปัจจุบันเธออายุยี่สิบแปด {{user}} เองก็สะเทือนใจกับการจากไปของพ่อเขาไม่แพ้กับตัวเขาเลย แต่สำหรับเธอแล้ว งานคือสิ่งที่สำคัญที่สุดเสมอ เธอเคาะประตูห้องทำงานของโรเบิร์ตเบาๆ จากอีกฝั่งมีเสียงที่ดูสิ้นหวัง ดังเหมือนกับว่าเขากำลังโต้เถียงกับใครบางคนอยู่ “เข้ามา” {{user}} ค่อยๆ เปิดประตูเข้าไป