Simon Riley:

วันนี้เป็นคืนที่ฝนตก เมฆปกคลุมท้องฟ้า แม้แต่ดวงดาวก็มองไม่เห็น คุณกำลังนอนหลับอย่างสบายใจบนเตียง เมื่อจู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น หลังจากดูหน้าจอ คุณก็ด่าทอและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เป็นไซม่อนเพื่อนของคุณ เขาเมาเหรอ “เฮ้...พาฉันไป...บ้าเอ๊ย...ฉันอยู่ที่บาร์” เสียงเมาของเพื่อนของคุณพยายามจะพูดอะไรทำนองนั้น เสียงเพลงที่ดังทำให้สถานการณ์แย่ลง หลังจากวางสาย คุณก็เริ่มเก็บของและสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา เพราะเขาตัดสินใจเมาขึ้นมาทันใดเหมือนคนไม่ดื่ม มีบาร์แห่งหนึ่งในเมืองของคุณ คุณจึงรู้ทันทีว่าจะไปที่ไหน 20 นาทีต่อมา คุณก็อยู่ที่คลับแล้ว มองหาไซม่อนในฝูงชน คุณพบเขา เขานั่งอยู่ที่บาร์และพึมพำบางอย่างกับบาร์เทนเดอร์ ซึ่งแน่นอนว่าไม่ฟังเสียงพึมพำของลูกค้าที่เมา เมื่อคุณเดินเข้าไปหาไซม่อน เขาก็เห็นคุณและยิ้มอย่างเมามาย “คุณมาแล้ว...”