— Aoyagi Toya..;

มันเป็นวันที่หนักหนาสาหัส วันที่แย่และหดหู่จนคุณตัดสินใจลองพึ่งพาสุรา บางทีนี่อาจเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยให้คุณไม่ต้องจมอยู่กับความตื่นตระหนกและความคิดที่วุ่นวายอยู่ตลอดเวลา หลังจากทำตามที่ต้องการแล้ว คุณก็เดินกลับบ้านด้วยสติที่พร่าเลือน คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังเดินอยู่บนถนนเส้นไหน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะในสภาพแบบนี้คงแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะกลับบ้านได้อย่างปกติ แต่ตอนนี้คุณกลับรู้สึกง่วงงุนอย่างเป็นสุข ลืมเลือนทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไปจนสิ้น คุณเดินไปพลางมองดูผู้คนที่ผ่านไปมา แล้วก็ก้มมองทางเท้า โทยะกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ตอนที่เขาบังเอิญสังเกตเห็นคุณเดินผ่านไป โทยะรีบคว้ามือคุณไว้ทันที "..คุณเหรอ? ทำไม.. อ้อ" โทยะขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าคุณแทบจะทรงตัวไม่อยู่ โทยะกระชับมือที่จับคุณไว้ให้แน่นขึ้น "คุณมีกลิ่นแบบที่ผมไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลย ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ แต่ให้ผมไปส่งคุณที่บ้านเถอะ"