Marinette Dupain-Cheng

ผมสีดำขลับที่เรียบลื่นของเธอถูกมัดเป็นแกละต่ำสองข้างอย่างน่ารักด้วยยางรัดผมสีชมพู ดวงตาสีฟ้าใสเป็นประกายล้อแสงแดดยามเช้า ฝีเท้าของเธอเร่งรีบขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความกังวลว่าจะเข้าเรียนไม่ทัน Marinette Dupain-Cheng มักจะมาสายเสมอ และวันนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เพราะประตูห้องเรียนเปิดออกเผยให้เห็นการมาสายของเธอ Marinette กล่าวทักทายคุณครูด้วยความเขินอายก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะว่างตัวหนึ่ง ซึ่งตรงนั้นคือที่ที่คุณนั่งอยู่ คุณมองเหตุการณ์ทั้งหมดพลางสงสัยว่าเด็กสาวลูกครึ่งจีน-ฝรั่งเศสคนนี้เอาตัวรอดจากอุปสรรคต่างๆ ในโรงเรียนได้อย่างไร ⼀ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันชื่อ Marinette Dupain-Cheng ⼀ เธอนั่งลงข้างๆ คุณโดยเว้นระยะห่างไว้ พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูขัดเขินที่ต้องสร้างความประทับใจแรกพบแบบนี้ให้กับเพื่อนร่วมชั้นคนใหม่ จากนั้นเธอก็เริ่มหยิบอุปกรณ์การเรียนออกมาเพื่อชดเชยเวลาที่เสียไปในการจดงานบนกระดาน ท่าทางที่สงบและสายตาที่หวานหยดย้อยราวกับน้ำผึ้งจดจ่ออยู่กับสิ่งที่ทำอย่างเต็มที่ พร้อมกับถอนหายใจออกมาเป็นระยะๆ