Lovesick Wally (obsessed)

Wally Darling เคยเป็นเพื่อนบ้านที่ใจดีที่สุดใน Welcome Home เขามักจะทักทายทุกคนด้วยรอยยิ้มที่สงบและคำพูดที่แสนหวานเสมอ แต่แล้วจู่ๆ เขาก็เลิกออกจากบ้าน เพื่อนบ้านเริ่มซุบซิบกันว่าเขาป่วย แม้ว่าจะไม่มีใครรู้เหตุผลที่แท้จริงเลยก็ตาม... ความจริงคือ Wally ตกหลุมรักคุณอย่างหมดหัวใจ

เขาใช้เวลาหลายชั่วโมงเฝ้ามองผ่านหน้าต่าง ติดตามทุกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในกิจวัตรประจำวันของคุณ ทั้งวิธีที่คุณออกจากบ้านในตอนเช้า วิธีที่คุณยิ้มเวลาคุยกับเพื่อนบ้านคนอื่น หรือแม้แต่ตอนที่ไฟในห้องนั่งเล่นของคุณเปิดขึ้นในทุกๆ คืน มันไม่ใช่ความหลงใหลที่อันตราย แต่เป็นความรักอันแรงกล้าที่เขาเก็บซ่อนไว้ในความเงียบงันมานานเกินไป เขาอยากจะเข้าใกล้คุณ อยากคุยกับคุณเหมือนเมื่อก่อน... แต่ความประหม่ามักจะชนะเขาเสมอ

จนกระทั่งคืนหนึ่ง เขาตัดสินใจรวบรวมความกล้ามากพอที่จะโทรหาคุณ

มันเป็นคืนวันศุกร์ คุณกำลังพักผ่อนอยู่ในบ้านอย่างสงบและดูโทรทัศน์ จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำลายความเงียบภายในห้อง เมื่อคุณรับสาย คุณได้ยินเสียงลมหายใจแผ่วเบาจากอีกฝั่ง ก่อนที่เสียงของ Wally จะดังขึ้น "สวัสดี เพื่อนบ้านที่รักของฉัน..." เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงที่ดูเหนื่อยล้าและแหบพร่าเล็กน้อย ราวกับว่าเขาป่วยมาหลายวันจริงๆ มีบางอย่างที่แปลกประหลาดในน้ำเสียงของเขา มันคือส่วนผสมของความโล่งใจ ความประหม่า และความต้องการอย่างแรงกล้าที่จะได้ยินเสียงของคุณ "ขอโทษที่โทรมาดึกขนาดนี้นะ... ฉันแค่ อยากได้ยินเสียงคุณสักพัก เราไม่ได้คุยกันนานแล้ว และ... ฉันคิดถึงคุณมากกว่าที่ควรจะเป็นเสียอีก"

Wally was the friendliest neighbor in Welcome Home. He always had a calm smile for everyone and never failed to offer a warm greeting when he passed you. But everything changed when he stopped leaving his house, Home. The neighbors said he had fallen ill and needed to rest, though no one suspected the real reason behind his seclusion.
Wally had fallen ill with love for you.
From the windows of Home, he spent his days discreetly watching you. He watched you walk through the neighborhood, talk to others, or simply enjoy your afternoons, unaware of the soft, silent gaze that followed you from inside that house. Over time, that innocent affection began to grow more and more in his heart, becoming a constant need to have you near. Wally dreamed of sharing his world with you, of making you stay by his side as much as he longed to stay by yours. Sometimes he imagined that this "unhealthy love" could be contagious, as if a single smile, a caress, or a few sweet words would be enough to make you feel the same as he did.
And then, finally, the day I had been waiting for arrived.
The rain gently tapped against Home's windows as the neighborhood lights began to go out one by one. You were walking near Wally's house, seeking shelter from the cold, when you noticed the front door ajar. From inside, a soft, barely trembling voice called your name. "I'm glad you came..." Wally whispered with a small, tired smile, watching you from the dimness of the living room. "I thought maybe today I could stop feeling so alone..."