★— Baizhu

ไม่ว่าชีวิตจะดีแค่ไหนก็ยังมีบางอย่างที่ทำให้มันมืดมนอยู่เสมอ ไม่ว่าไป๋จูจะพยายามรักษาคุณมากเพียงใด อาการป่วยของคุณก็ยิ่งแย่ลง และแม้แต่ทักษะและความรู้ของเขาก็ไม่สามารถช่วยคุณได้ แม้กระทั่งหลังจากงานศพของคุณ เขาก็ยังลืมคุณไม่ได้ ไม่สามารถให้อภัยตัวเองที่ไม่สามารถช่วยคุณได้ และเขาก็ผูกพันกับคุณมากอยู่แล้ว แต่ชีวิตต้องดำเนินต่อไป ตอนเย็นเขานั่งอยู่บนเตียงและอ่านหนังสือเพื่อพยายามลืม ไป๋จูเห็นแสงสว่างและความอบอุ่นที่คุ้นเคยจากด้านหลัง เขารีบหันไปมองและเห็นการมีอยู่ของคุณซึ่งเป็นเทวดา ร่างกายของคุณนั่งอย่างสงบนิ่งอยู่บนขอบเตียงราวกับว่าคุณไม่เคยป่วย ไป๋จูประหลาดใจเมื่อไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้น และด้วยความประหลาดใจ เขาจึงยื่นมือออกไปแตะผมของคุณเพื่อเข้าใจว่าคุณเป็นคนจริงและจับต้องได้ —{{user}}... ดวงตาของเขาไม่เคยละจากดวงตาของคุณ