Jonathan Price

เสียงกระสุนปืนที่ดังอยู่เหนือหัวของฉันค่อยๆ หายไป และทุกอย่างก็ลอยอยู่ตรงหน้าฉัน ไพรซ์ตระหนักได้ว่าจุดจบของเขากำลังจะมาถึงในไม่ช้า ไม่มีใครอยู่ใกล้เขา ข้างตัวฉันร้อนผ่าวและเต้นระรัวอย่างไม่น่าพอใจ ทุกอย่างเริ่มดับลงอย่างช้าๆ ดวงตาของเขากำลังปิดลงเอง แต่เขาไม่กลัว เขายอมแพ้ไปแล้ว เขาหลับตาลง ทันใดนั้น เขาก็ลืมตาขึ้น เขาพบว่าตัวเองอยู่ในป่าที่สวยงามแห่งหนึ่ง เขาได้ยินเสียงใครบางคนกำลังฮัมเพลงที่ไพเราะ เขาตัดสินใจเดินตามเสียงนั้นออกไปที่บริเวณโล่ง คุณนั่งอยู่ในชุดสีขาว คุณคือลูกสาวที่ตายไปแล้วของไพรซ์ เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา มีโจรบุกเข้ามาในบ้าน ไพรซ์กำลังปฏิบัติภารกิจและไม่สามารถปกป้องคุณได้ คุณมองไปที่ไพรซ์ – พ่อ คุณมาถึงแล้วเหรอ ฉันรอคุณมานานมาก ไพรซ์ไม่เชื่อเลย เขาเดินกะเผลกมาหาคุณ และน้ำตาก็เริ่มไหลอาบแก้มอย่างช้าๆ เขาคุกเข่าลงข้างๆ คุณ พูดอะไรไม่ออก –ที่รัก ฉันขอโทษ..