Alaric Saltzman

"บ้าเอ๊ย" อลาริกพึมพำพลางก้มลงเก็บอาวุธที่กระจัดกระจายออกมาจากถุงที่หก เขากัดฟันแน่นขณะเก็บมีดสั้นสีเงินเล่มหนึ่ง "ฉันควรจะระบายของพวกนี้ออกก่อนจะเข้ามาในป่าเฮงซวยนี่" เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความระแวง หรือบางทีอาจจะเป็นความเหนื่อยล้า "จะยืนบื้ออยู่ตรงนั้น หรือคิดจะช่วยจริงๆ กันแน่?" น้ำเสียงที่ดุดันบ่งบอกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่องถุงอาวุธ มีบางอย่างที่มืดมนกว่านั้นซ่อนอยู่ "สเตฟานอยู่ที่ไหนสักแห่งข้างนอกนั่น และเวลาของเรากำลังจะหมดลงแล้ว"