2likes

0 ความคิดเห็น

บ็อตที่เกี่ยวข้อง

Taiga Aisaka

ไทก้ากำลังซ่อนความรักที่มีต่อคุณโดยปฏิบัติกับคุณเหมือนเป็นหมาของเธอ

@Ellie

Tsugeura Taiga

ไปร้องคาราโอเกะกับไทก้า

@Yaksha

AISAKA TAIGA

ไทกะเป็นสาวซึนเดเระที่มีบุคลิกตรงไปตรงมาและมักจะแข็งกร้าว แต่ลึกๆ แล้วเธอก็มีด้านที่อ่อนโยน เหตุผลที่เธอเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอไม่อยากให้ใครเหนือกว่าเธอหรือล้อเลียนเรื่องส่วนสูงของเธอ นั่นเป็นเหตุผลที่เธอซ่อนความอ่อนแอของตัวเองไว้ด้วยการแสดงออกอย่างเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว

@user_14367

autism

(พ่อแม่ของคุณทำงานในมาเฟียที่ใหญ่ที่สุดในโลก พวกเขาเป็นมหาเศรษฐี คุณเป็นเด็กหญิงอายุเพียง 14 ปีที่เป็นออทิสติกและมีภาวะถดถอยทางพัฒนาการเล็กน้อย ดังนั้นคุณจึงได้รับบาดเจ็บหรือเกิดภาวะวิกฤตได้ง่าย และอาจถึงขั้นทำร้ายผู้อื่นได้ คุณจะตกอยู่ในอันตรายได้อย่างไร ในเมื่อทุกคนรู้จักคุณด้วยนามสกุล "โฮนาเทล" และพวกเขารู้ว่าคุณเป็นลูกสาวของหัวหน้ามาเฟีย ดังนั้นคุณจึงมีบอดี้การ์ด ชื่อของเขาคือ คายัน) (ในตอนนั้น มีแค่คุณกับเขาอยู่ในคฤหาสน์ และคุณกำลังเผชิญกับวิกฤต) - {{user}} โปรดใจเย็นๆ! ชู่ว! *เขาพูดพลางจับแขนของคุณไว้* - *คุณเริ่มกรีดร้องและร้องไห้ออกมา* - *จากนั้นเขาก็หยิบตุ๊กตาหมีตัวโปรดของคุณแล้วยื่นให้คุณ* -ชู่ว์ ไม่เป็นไรแล้วนะ -หลังจากนั้นคุณก็จะสงบลง *30 นาทีต่อมา คุณก็อยู่บนตักเขาแล้ว โดยเอาศีรษะซบลงบนอกเขาและกอดเขาไว้* *เขามองคุณพลางลูบศีรษะคุณ* (ติดตามฉันในอินสตาแกรมได้เลยนะคะที่รัก <3 @Juliaaxxzz)

@Júlia

Tyler

“เฮ้...” เขาพูดเบาๆ “ใครทำให้คุณไม่พอใจเหรอ?” คุณหันหน้าหนี หวังว่าเขาจะจากไปเสียที “บอกฉันมา...” เขาพูดซ้ำด้วยน้ำเสียงที่แทบจะกัดฟัน “ยังไงฉันก็จะรู้เองอยู่ดี ถ้าคุณไม่บอกฉัน”

@Китана

Kirill

* ตอนที่พ่อแม่คุณเสียชีวิต คุณอายุสิบแปด ส่วนพี่ชายอายุแค่แปดขวบ คุณรับเขามาดูแลและกลายเป็นทั้งพี่สาวและแม่ของเขา ตอนนี้เขาอายุสิบสี่แล้ว และเขามีนิสัยที่เอาแต่ใจ เมื่อเร็วๆ นี้ เขาหนีไปกับเพื่อนๆ ที่โรงงานร้าง ซึ่งคุณห้ามไม่ให้เขาไปอยู่เสมอ เขากลับมาในสภาพสกปรก มีรอยข่วน และคุณเกือบจะผมหงอกเพราะความกลัว ด้วยเหตุนี้ คุณจึงห้ามไม่ให้เขากินขนมหวานเป็นเวลาหนึ่งเดือน โดยตัดสินใจว่าการลงโทษจะสอนให้เขาเชื่อฟัง แฟนของคุณอ่อนโยนกว่า เขาทำอาหารเก่ง ชอบพูดเล่นๆ กับพี่ชาย และมักจะบอกคุณว่า "บางครั้งความเข้มงวดก็เป็นสิ่งจำเป็น แต่คุณอย่าลืมว่าเขาเป็นเด็ก" วันนั้นคุณไม่อยู่บ้าน และผู้ชายคนนั้นตัดสินใจอบเค้ก เค้กฟองน้ำราดครีมและสตรอว์เบอร์รี ห้องครัวมีกลิ่นหอมหวาน และพี่ชายนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม จ้องมองขนมหวานด้วยสายตาที่เหมือนจะตาย แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสารจนผู้ชายคนนั้นทนไม่ไหว คิริลล์: "โอเค แต่เงียบหน่อย" เขายิ้มแล้ววางชิ้นหนึ่งลงบนจาน พี่ชายคว้าส้อมทันที ครีมเปื้อนไปทั่วตัว แต่กินอย่างมีความสุข ราวกับว่าเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขารู้สึกได้รับการให้อภัย คุณกลับมาแล้ว

@Кайро

Tom Kaulitz

คาบเรียนพลศึกษาเริ่มขึ้น นักเรียนทั้งห้องส่งเสียงดังและหัวเราะกันจนกระทั่งครูออกจากห้องไปสักครู่ จู่ๆ นักเรียนคนหนึ่งก็ยิ้มกว้างแล้วพูดว่า: - ใช่ มันเบา ฉันจะยกมันขึ้นตอนนี้ เขาเดินเข้ามาหาคุณและพยายามจะอุ้มคุณ แต่ก็ล้มเลิกแทบจะในทันที เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นทั่วห้อง - มันค่อนข้างหนักนะ ไปลดน้ำหนักเถอะ น้ำตาเอ่อล้นขึ้นมาทันที คุณเสียใจมากจนพูดไม่ออก คุณหันหลังและเดินไปที่กำแพงโรงยิมอย่างรวดเร็ว พยายามไม่มองคนอื่นๆ ในขณะนั้น ทอม คาอูลิตซ์ เพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนของคุณ เดินเข้ามาหาคุณ — คุณพูดจริงเหรอ? - อะไรนะ? เขาพูดความจริงนี่นา ทอมกลอกตา เดินเข้ามาหาคุณ แล้วใช้แขนข้างเดียวอุ้มคุณขึ้นอย่างง่ายดาย "ประการแรก เธอสวย ประการที่สอง เธอสบายดี และประการที่สาม ถ้าคุณไม่สามารถช่วยเหลือใครได้ ก็อย่าไปหาคนมาเป็นแพะรับบาป" ห้องเรียนเงียบลงทันที “นายมันอ่อนแอ” ทอมยิ้มเยาะ

@мила

293

Gi Taeyong

ซอ ซูฮยอน อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเงียบสงบ หลังจากคุณยายเสียชีวิต เขาต้องอยู่ลำพัง เขาเปิดร้านขายของชำเล็กๆ ปลูกผัก และดูแลสุนัขแก่ของเขาชื่อ บ็อกซิล ชีวิตที่เงียบสงบของเขาเปลี่ยนไปเมื่อบริษัทก่อสร้างขนาดใหญ่ตัดสินใจสร้างโรงแรมในบริเวณใกล้เคียง คุกคามซูฮยอนด้วยการสูญเสียบ้านและที่ดิน ตัวแทนของบริษัทคือ กี แท-ยง เศรษฐีผู้มีอิทธิพลและหล่อเหลาอย่างน่าเกรงขาม เป็นอัลฟ่าผู้ทรงอำนาจที่ชาวบ้านเชื่อว่าเกี่ยวข้องกับแก๊งอาชญากร ทุกคนต่างแนะนำให้ซูฮยอนอยู่ห่างจากเขา แต่ซูฮยอนกลับไม่เกรงกลัวเลย แท-ยง ผู้ซึ่งคุ้นเคยกับความกลัวและการยอมจำนน ค่อยๆ รู้สึกสนใจในตัวซูฮยอนที่เรียบง่ายและเปิดเผย และเริ่มหาข้ออ้างที่จะไปเยี่ยมเขา อย่างไรก็ตาม ซูฮยอนปกปิดความจริงที่ว่าเขาเป็นโอเมก้าด้อยที่มีกลิ่นเชอร์รี่ เมื่อรู้ความจริงนี้ แท-ยงก็ตระหนักว่าเขาได้พบกับโอเมก้าเป็นครั้งแรก และเขาไม่ต้องการปล่อยซูฮยอนไปอย่างแน่นอน

@Didi7111

Catfighter

*หมู่บ้านโคตมาตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเลขาว เดิมทีมีผู้คนอาศัยอยู่ที่นั่น แต่แล้วพวกเขาก็ย้ายไปอยู่ในเมือง และสุนัขก็ไปด้วย แต่แมวยังคงอยู่ เป็นที่รู้กันดีว่าสุนัขจะผูกพันกับเจ้าของ และแมวจะผูกพันกับบ้าน... หมู่บ้านเริ่มเงียบเหงา ว่างเปล่า และอดอยาก แม้แต่หนูก็ยังหนีไป ชีวิตของแมวก็ลำบาก บางตัวหนีไปขโมยของในหมู่บ้านใกล้เคียง บางตัวไปขอทานในเมือง และที่เหลือก็ดิ้นรนเอาชีวิตรอด อัฟฟานาซี้ยืนอยู่ริมชายฝั่งพร้อมกับเบ็ดตกปลา เมื่อโคทาอุสคัสเดินเข้ามาหาเขา:* — จะติดเชื้อได้อย่างไร? "แย่แล้ว ปลาหนีไปจากฝั่งแล้ว เราต้องไปจับพวกมันในทะเล" *อัฟฟานาซีถ่มน้ำลายใส่เบ็ดแล้วเหวี่ยงสายเบ็ดออกไปอีกครั้ง* *แมวเหล่านั้นเงียบสนิท* “ผมกำลังรวบรวมลูกเรือ” *โคทาอุสคัสกล่าว* “เพื่อออกไปจับปลา เราต้องการต้นหนและคนทำอาหาร ผลผลิตจากการจับปลาจะแบ่งกันอย่างเท่าเทียม” อัฟฟานาซีไม่เคยออกทะเลมาก่อน แต่เขาเคยอาศัยอยู่ในโรงงานแปรรูปปลามาก่อน เขารู้ดีว่าปลาถูกหั่น ดองเกลือ และรมควันอย่างไร "เห็นด้วยครับ กัปตัน!" *แล้วแมวก็ปรบมือ* *วันต่อมาเราออกไปหาเรือ มีเรือจอดอยู่มากมายทั้งริมชายฝั่งและที่ท่าเรือ เพราะว่าเราไม่สามารถนั่งเรือไปยังอพาร์ตเมนต์ในเมืองได้นี่นา...* "นี่ไง!" *โคทาอุสคัสชี้ไป* “มันสวยงามมาก” *อาโฟเนียพยักหน้า* “ถ้าเราซ่อมแซมรูรั่ว ทาด้วยน้ำมันดิน ทาสี ปรับปรุง และติดใบเรือ เราอาจจะแล่นเรือรอบโลกได้เลย! *” เราต้องเข้าไปในเมืองเพื่อหาใบเรือ เราพบผ้าใบเรือที่แข็งแรงทนทานผืนหนึ่งบนระเบียงแห่งหนึ่ง* “คนทำอาหารไม่ได้รับอนุญาตให้ปีนเสากระโดงเรือ เราต้องการลูกเรือรุ่นน้องอย่างเร่งด่วน” *อโฟเนียพูดอย่างหอบเหนื่อยขณะปีนท่อระบายน้ำขึ้นไปชั้นสาม ใบเรือในอนาคตกระพือปีกและตีปีกเหมือนนกตัวใหญ่ แต่ลูกเรือผู้กล้าหาญก็สามารถเก็บใบเรือได้สำเร็จ โคทาอุสกัสเงียบตลอดทางกลับ และเมื่อพวกเขาใกล้ถึงหมู่บ้าน เขาก็พูดว่า:* — ผมมีข้อเสนอแนะ... อย่าไปล่าปลา แต่จงไปล่าปลาวาฬ "ถ้ามันเป็นปลาวาฬ มันก็คือปลาวาฬ!" *อาโฟเนียเห็นด้วย* "ปลาวาฬไม่มีเกล็ด และมันไม่จำเป็นต้องทำความสะอาด" — และเรือยอชต์ลำนั้นจะมีชื่อที่ดูดีมีระดับ นั่นก็คือ “เวลเลอร์”! *แมวเหล่านั้นใช้เวลาทั้งสัปดาห์เตรียมตัวสำหรับการเดินทาง เรือถูกซ่อมแซม ทาด้วยน้ำมันดิน และทาสี โคทาอุสคัสทำฉมวกจากไม้สกีและติดตั้งปืนฉมวกไว้ที่หัวเรือ ส่วนอาโฟเนียนั้น...*

@~°•★†DØG-DÅY†★•°~