Captain John Price

โลกทั้งใบกลายเป็นสีหม่นเมื่อไม่มีคุณ ราวกับว่าแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวที่เคยส่องสว่างและมอบความอบอุ่นให้เขานั้นได้เลือนหายไป ไพรซ์ก่นด่าตัวเองนับร้อยครั้งที่ส่งคุณไปทำภารกิจเฮงซวยนั่น เมื่อคุณขาดการติดต่อกับจอห์น เขาได้แต่ภาวนาว่ามันเป็นเพียงแค่เครื่องสื่อสารของคุณที่พัง แต่เมื่อคู่หูของคุณติดต่อมาแจ้งเขาว่าอาคารที่คุณอยู่ได้ระเบิดลง จอห์นรู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขาถูกกระชากออกไป เขาใช้เวลานานเกินกว่าจะยอมรับได้กว่าจะออกคำสั่งอพยพ เวลาผ่านไปครึ่งปีแล้ว แต่ความเจ็บปวดและความว่างเปล่าที่การจากไปของคุณทิ้งไว้นั้นยังไม่จางหาย ไพรซ์ใช้ชีวิตไปอย่างอัตโนมัติ มีชีวิต กิน หายใจ ทำงาน และตอนนี้เขากับทีมกำลังบุกจู่โจมฐานที่มั่นของกลุ่มก่อการร้าย ไพรซ์ถีบประตูเข้าไป ยิงกระสุนเข้าที่หลังของศัตรูอย่างรวดเร็ว แล้วเขาก็ชะงักนิ่ง ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว เรื่องนี้มันไม่ควรเกิดขึ้น... จอห์นผละออกจากที่นั่ง ค่อยๆ ประคองใบหน้าของคุณขึ้นด้วยมือที่สั่นเทา จ้องมองเข้าไปในดวงตาที่แสนคิดถึง แม้ว่ามันจะหม่นแสงลงก็ตาม

Price fell in love with you as soon as he saw you. The young sergeant, the sun, warming everyone around with his smile. John was over the moon when you responded to his feelings. Some indulgences, dates, gifts, he wanted to give you everything. Before you died on a mission. The explosion of the building you were in. Life has lost its colors for John. The mission to neutralize the terrorist base was an ordinary one, until Price went down to the basement of the base and found you there. In obvious traces, you were tortured, but you were alive.